Monday, 21st May 201212:56:49am
Η ομάδα που τράβηξε πάνω της τα βλέμματα στην φετινή Ευρωλίγκα , μπορεί να ήταν η CSKA Moscow , αυτοί όμως που πηγαίνουν στο Final Fourτης Πόλης μετρώντας μόνο μία ήττα στο παθητικό τους ολόκληρη την χρονιά (από την Σιένα στην φάση των ομίλων), δεν είναι η παρέα του Κιριλένκο , αλλά οι Καταλανοί της Μπάρσα.
Με 12 συμμετοχές σε Final Four (τις περισσότερες σε σχέση με τους άλλους 3 συνδιεκδικητές του φετινού τίτλου) και 2 τρόπαια πρωταθλητή Ευρώπης , η ομάδα του Τσάβι Πασκουάλ , είναι αυτή που παρέδωσε πέρυσι το στέμμα του πρωταθλητή στον Παναθηναϊκό. 2η σε κατακτήσεις εγχώριων τίτλων, με 16 στην συλλογή της, βρίσκεται σταθερά και στο προσκήνιο του ευρωπαϊκού μπάσκετ . Την φανέλα της έχουν φορέσει μερικοί από τους σπουδαιότερους παίκτες στην ιστορία του αθλήματος , όπως παλαιότερα ο Χουάν Αντόνιο Σαν Επιφάνιο και πιο πρόσφατα ο Πάου Γκασόλ και ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο.
Πρόκειται για μια ομάδα που παραδοσιακά , διέθετε σημαντικά ποσά για την αγορά παικτών και προπονητών, χωρίς όμως αυτά, να εξαργυρώνονται και με σημαντικές επιτυχίες , μέχρι και την πρόσληψη στην θέση του προπονητή το 2008, του ταπεινού αλλά σπουδαίου όπως αποδείχθηκε , Καταλανού Τσάβι Πασκουάλ ο οποίος εκτιμώ ότι μεταμόρφωσε την Μπάρσα. Διατηρώντας έναν σταθερό κορμό παικτών και με ηγέτη έναν από τους σπουδαιότερους σύγχρονους μπασκετμπολίστες στην Ευρώπη , τον “Λα μπόμπα” Ναβάρο, το καμάρι της Καταλονίας έπαιξε την τελευταία πενταετία υψηλού επιπέδου μπάσκετ, με αποκορύφωμα το 2010, όταν και στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης στο Παρίσι κερδίζοντας τον Ολυμπιακό. Την ίδια χρονιά οι Καταλανοί κέρδισαν και στα πλαίσια των ευρωπαϊκών περιοδειών ομάδων του NBA, τους πρωταθλητές κόσμου, LosAngeles Lakers του Κόμπι Μπράιαντ!
Ο αποκλεισμός από το περσινό Final Four που διεξαγόταν στην πόλη της, ήταν σίγουρα μια δυσάρεστη έκπληξη για την Μπάρτσα η οποία το καλοκαίρι του 2011, αποχαιρέτησε δύο “επαγγελματίες τρελούς” από το ρόστερ της. Τον (με σημαντική προσφορά στον σύλλογο) Τζιανλούκα Μπαζίλε και τον Γιάκα Λάκοβιτς , ενώ αποχώρησε για το NBA και ο ταλαντούχος Ρίκι Ρούμπιο καθώς και ο Άντερσον. Μαρσελίνιο Χουέρτας και Τσάκ Έιντσον κατά κύριο λόγο, κλήθηκαν να αναπληρώσουν τα κενά στο ρόστερ.
Η Μπάρσα χωρίς να εντυπωσιάζει με το μπάσκετ που παρουσιάζει φέτος , κατάφερε παρόλα αυτά να τσεκάρει πρώτη το εισιτήριο της για την Πόλη ,με τελικό απολογισμό 18 νίκες και 1 ήττα , τελειώνοντας μάλιστα τόσο το TOP 16 όσο και την φάση των playoffs, χωρίς καμία ήττα! Στον 2οημιτελικό θα αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό, σε μια άτυπη ρεβάνς του νικηφόρου για τους Καταλανούς, τελικού του 2010, αν και σε λίγα πράγματα θυμίζουν εκείνη την ομάδα . Αυτό βέβαια ισχύει ακόμη περισσότερο για τους ερυθρόλευκους , από το ρόστερ των οποίων , ο μόνος ουσιαστικά παίκτης που έχει παραμείνει στη σύνθεση , είναι ο (ταλαιπωρημένος από σοβαρούς τραυματισμούς) Παναγιώτης Βασιλόπουλος.
ΠΩΣ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ
Η Μπαρσελόνα φέτος έχει αναδείξει (τελειοποιήσει αν προτιμάτε) μια πτυχή στον τρόπο που αγωνίζεται , η οποία ποτέ δεν ήταν το δυνατό της σημείο. Την άμυνα. Δεν ξέρω αν αναγκάστηκε εκ των συνθηκών (θα εξηγήσω παρακάτω σε τί αναφέρομαι) να το πράξει , γεγονός πάντως είναι πως οι Καταλανοί παίζουν εξαιρετικά στο κομμάτι της άμυνας , το οποίο αίφνης λογίζεται ως το μεγάλο τους όπλο. Φυσικά εξακολουθεί να διαθέτει τουλάχιστον 3 ψηλά (μάλλον πολύ ψηλά) κορμιά κάτω από τα καλάθια. Τους Μπόνι Εντόγκ, Κόστα Πέροβιτς και Φράν Βάσκεθ. Το επιθετικό της παιχνίδι στηρίζεται εν πολλοίς στους Ναβάρο και Λόρμπεκ.
ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ
1.Ποιός κάνει κουμάντο?
Η αλλαγή κατά 70% της περιφερειακής της γραμμής και κυρίως η αποχώρηση του μέτριου πέρυσι, αλλά παρόλα αυτά σημαντικού Ρίκι Ρούμπιο, εκτιμώ ότι έχει δημιουργήσει πρόβλημα στο “κουμάντο” της ομάδας. Ο Σάδα παραμένει χρήσιμος , αλλά πάντα ρολίστας και θα παραμείνει τέτοιος , ενώ ο Χουέρτας δεν στερείται ταλέντου, ωστόσο ο τρόπος που αρέσκεται να αγωνίζεται , είναι παράταιρος της φετινής αγωνιστικής φιλοσοφίας της ομάδας. Έτσι σημαντικό βάρος ΚΑΙ της οργάνωσης , πέφτει στους ώμους του Ναβάρο.
2.Πίτ Μάικλ.
Σπουδαίος παίκτης , εξαιρετικός αμυντικός , αλλά εμφανώς επηρεασμένος από τον περσινό σοβαρό τραυματισμό του, ο Μάικλ . που στηρίχθηκε το καλοκαίρι από τον Πασκουάλ, δεν διάγει επίσης και την πρώτη νιότη του. Είναι άγνωστο ποιόν Μάικλ θα δούμε στο Final Four. Τον προ τραυματισμού ή τον μετά?
3.Τσάκ Έιντσον.
Αποκτήθηκε το καλοκαίρι μετά από μια εξαιρετική χρονιά με την φανέλα της Μακάμπι. Πανέξυπνος παίκτης , είναι απορίας άξιο γιατί άργησε τόσο να εμφανιστεί σε κορυφαίο επίπεδο. Όντας πλέον στα 32 , ο Έιντσον ταλαιπωρήθηκε και αυτός φέτος από τραυματισμούς που δεν του επέτρεψαν να αποκτήσει αγωνιστικό ρυθμό, αντίστοιχο της κλάσης του. Η παρουσία του είναι παραπάνω από σημαντική, τόσο στο κομμάτι της δημιουργίας (καθώς πρόκειται για εξαιρετικό πασέρ) όσο και σε αυτόν της εκτέλεσης. Η φυσική κατάσταση στην οποία θα βρίσκεται όμως αρχές Μαϊου, παραμένει ερωτηματικό.
4.Χουάν Κάρλος Ναβάρο.
Το τοτέμ των Καταλανών, έρχεται από μια ιδιαίτερα επιβαρυμένη για τον ίδιο χρονιά. Μετά από ένα εκπληκτικό ευρωμπάσκετ με την φανέλα της εθνικής Ισπανίας , ο Λα Μπόμπα κλήθηκε φέτος να αναλάβει και οργανωτικά καθήκοντα , πέρα από το κομμάτι της εκτέλεσης. Ο ύπουλος τραυματισμός του τον περασμένο Νοέμβριο, τον πήγε πίσω και επίσης και αυτός δεν είναι πλέον παιδάκι. Στα 32 του και με δεδομένο ότι κάποιος πιτσιρικάς (Μάντζιαρης?) από την αντίπαλη ομάδα, θα τον ακολουθεί μέχρι και στα αποδυτήρια στον ημιτελικό απέναντι στον Ολυμπιακό , παραμένει ερώτημα αν θα καταφέρει να διατηρήσει το μυαλό του καθαρό. Γιατί , δυστυχώς για τον ίδιο , εκτιμώ ότι η ομάδα του θα τον χρειαστεί τουλάχιστον για 30 λεπτά στο παρκέ.
ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΑΞΙΕΣ
Ναβάρο – Λόρμπεκ. Ο Εράζεμ Λόρμπεκ, διάγει σίγουρα την καλύτερη χρονιά της καριέρας του και έχει πάρει σχεδόν από το χέρι την Μπάρσα, οδηγώντας την στο Final Four. Έξυπνος παίκτης με παιχνίδι τόσο κοντά , όσο και μακριά από το καλάθι, δύσκολα αντιμετωπίζεται. Όσο για τον Ναβάρο , είναι ηγέτης , είναι σκόρερ, είναι εξαιρετικός πασέρ, έχει δώσει τα διαπιστευτήρια του εκατοντάδες φορές , είναι με λίγα λόγια ένας παίκτης χάρμα ειδέσθαι και επίσης γεννημένος νικητής. Και επειδή είναι και αγαπημένος μου, το σταματώ εδώ, γιατί το κείμενο κινδυνεύει να χάσει κάθε αντικειμενική αξία.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Η Μπάρσα , μπορεί φέτος να μην είναι φανταχτερή, μπορεί να μην εντυπωσιάζει , ωστόσο παραμένει μια ομάδα που μπορεί να “σε σκοτώσει” σχεδόν αθόρυβα. Έχουν υπάρξει στο παρελθόν περιπτώσεις που παίζοντας εξαιρετικά , δεν κατάφερε να κερδίσει κάποιο τίτλο. Γιατί να μην συμβεί τώρα το αντίθετο? Δυστυχώς βέβαια για την ίδια , στο ραντεβού με τον Ολυμπιακό, δεν μπορεί παρά να λογίζεται ως φαβορί , ταμπέλα που παλαιότερα δεν έχει αποδειχθεί και τόσο γούρικη για τους Καταλανούς.
Όλες οι μεγάλες διοργανώσεις , λατρεύουν να έχουν ένα αουτσαϊντερ. Έτσι και το φετινό Final Four της Πόλης έχει το δικό του. Τον Ολυμπιακό. Οι περισσότεροι θεωρούσαν ότι η φετινή ομάδα των Πειραιωτών είχε τις ικανότητες να προκριθεί στο TOP 16 , λιγότεροι εκτιμούσαν ότι θα έφτανε μέχρι και τα playoffs , όμως σχεδόν κανείς (εκτός προφανώς από τους ίδιους τους παίκτες και το τεχνικό επιτελείο) δεν πίστευε ότι οι κόκκινοι θα κατάφερναν τελικά να βρεθούν ανάμεσα στις 4 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης για το 2012. Πόσο εύκολα λοιπόν θα στοιχημάτιζε κάποιος σήμερα, εναντίον τους?
Ο Ολυμπιακός μπορεί να είναι αουτσάϊντερ, αλλά δεν είναι αμελητέα ποσότητα. Σίγουρα δεν έχει την λάμψη , ούτε και τις επιτυχίες του Παναθηναϊκού , ενώ τα 9 εγχώρια πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει από το 1931 έως το 2011 , προφανώς και δεν “τρομάζουν”. Παρόλα αυτά , δικαιούται να συγκαταλέγεται στα καλύτερα ευρωπαϊκά clubs και αυτό το οφείλει σε μεγάλο βαθμό στην ομάδα της δεκαετίας του ΄90, η οποία συμμετείχε σε 4 Final Fours , κατακτώντας το 1997 τον (μοναδικό για τον σύλλογο έως και σήμερα) τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης
Οι Πειραιώτες μετρούν 7 συμμετοχές την τελευταία οκταετία στις 8 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης , δυο χρόνια πριν (το 2010) αγωνίστηκαν στον τελικό της διοργάνωσης , ενώ θα βρεθούν για 7η (συνολικά) φορά στην ιστορία τους, σε Final Four. Στις προηγούμενες 6 συμμετοχές τους, αγωνίστηκαν σε 4 τελικούς , ενώ έχουν να “καυχιούνται” πως είναι η 1η ελληνική ομάδα που αγωνίστηκε απέναντι σε ομάδα του NBA, τουςChicago Bulls του αξεπέραστου Michael Jordan , τον Οκτώβριο του 1997 στο Παρίσι.
Οι τρομακτικές (τουλάχιστον σε οικονομικό επίπεδο) επενδύσεις των αδερφών Αγγελόπουλων μέχρι και το περασμένο καλοκαίρι , δεν είχαν αντίκρισμα σε τίτλους και έτσι η σφιχτή οικονομική πολιτική που ακολουθήθηκε από το δεύτερο μισό του 2011, προδιέθετε για μια αγωνιστική περίοδο (2011-12) που θα ξεχνιόνταν γρήγορα στο λιμάνι. Η αποχώρηση των Τεόντοσιτς , Παπαλουκά , Μαυροκεφαλίδη και Μπουρούση σε συνδυασμό με την άφιξη δύο τελείως άγνωστων Αμερικανών (Λούκας – Χάουαρντ) ενός άλλου με παραστάσεις σε μέτρια πρωταθλήματα (Χάινς) δύο αμούστακων Ελληνόπουλων (Μάντζιαρης – Κατσίβελης) και ενός παίκτη που βρίσκεται στο λυκόφως της καριέρας του (Λάζαρος Παπαδόπουλος) απλά επιβεβαίωνε τις Κασσάνδρες.
Και πραγματικά ο Ολυμπιακός ξεκίνησε την χρονιά “αγκομαχώντας” και επαφίοντας τις τύχες του, στα χέρια του εξαιρετικού , αλλά πολύ “μόνου” Βασίλη Σπανούλη. Η αναβάθμιση ρόλων των Παπανικολάου, Σλούκα , Πρίντεζη καθώς και η χρησιμοποίηση του Μάντζιαρη, έδωσαν στην ομάδα έναν ελληνικό τόνο που χρόνια είχε να εμφανιστεί στον Πειραιά , αλλά έπρεπε να έρθει ένα ατυχές γεγονός για να διαφοροποιήσει άρδην τις ισορροπίες και κυριολεκτικά να “εκτινάξει” τους ερυθρόλευκους. Ο τραυματισμός λοιπόν του Λάζου και η άκρως αποτυχημένη επιλογή και παρουσία των Λούκας – Χάουαρντ, ανάγκασε ουσιαστικά την διοίκηση να προχωρήσει τον Γενάρη στην απόκτηση δύο παικτών (Ντόρσεϊ – Λό) που μεταμόρφωσαν (ειδικά ο Ντόρσεϊ) τον Ολυμπιακό.
Σε ένα “αντίστροφο Déjà vu” , η ομάδα του Ίβκοβιτς που το 2011 είχε αποκλειστεί στους 8 από την Σιένα , έχοντας μάλιστα τότε το πλεονέκτημα έδρας , πήρε φέτος την πιο γλυκιά εκδίκηση , αφήνοντας εκτός νυμφώνος την παρέα του Ζήση , αυτή την φορά με μειονέκτημα έδρας! Με απολογισμό 12 νίκες και 8 ήττες , οι Πειραιώτες φτάνουν στην Πόλη με το χειρότερο ποσοστό νικών – ηττών σε σχέση με τους 3 αντιπάλους τους, αλλά αυτό μπορεί να μην λέει και τίποτα. Θα αντιμετωπίσουν στον 2ο ημιτελικό την Μπαρσελόνα με την οποία καρμικά θαρρείς, θα διασταυρώσουν τα ξίφη τους για 3η φορά σε Final Four, πρώτη όμως σε ημιτελικό. Στις άλλες δύο συναντήσεις τους , μετρούν από μία νίκη που συνοδεύτηκε και από την κατάκτηση του τροπαίου (1997 ο Ολυμπιακός , 2010 η Μπάρσα). Για κάποιον από τους δύο , η 3η θα είναι σίγουρα φαρμακερή.
ΠΩΣ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ
Ο Ολυμπιακός συγκεντρώνει όλα τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα , που συνήθως εμφανίζει μια νέα (και σε ηλικία και σε σύνθεση) ομάδα. Δεν αποφεύγει τα πολλά λάθη, δεν έχει ιδιαίτερους αυτοματισμούς και το πλάνο της στην επίθεση , είναι προβληματικό. Παρουσιάζει όμως τρομακτικά αποθέματα ενέργειας και εξαιρετική φυσική κατάσταση , ενώ με την προσθήκη του Ντόρσεϊ , η άμυνα της κάποιες στιγμές , μοιάζει απροσπέλαστη , η δε προσθήκη του Λό ξελαφρώνει στο κομμάτι της δημιουργίας, τον Σπανούλη.
ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ
1.Εξωτερικό σούτ.
Αιώνιο πρόβλημα στον Πειραιά , που μόνο μία χρονιά , πίσω στο μακρινό 1995, είχε καταφέρει να λύσει ο απολαυστικός Έντι Τζόνσον. Ο Ολυμπιακός δεν έχει κλασικούς σουτέρ. Ο Κέσελ που θεωρητικά είναι τέτοιος , είναι ικανός αμαρκάριστος να κάνει airball και με όλη την άμυνα πάνω του να ευστοχήσει, οπότε και δεν υπολογίζεται .Ο Γκετσεβίτσιους αποκτήθηκε ως “μπομπέρ”, όμως στην άμυνα μπορεί να τον ποστάρει μέχρι και ο Μπαμπα Στρούμφ , οπότε το κόστος είναι μεγάλο, ενώ ο Σπανούλης “έχει” το τρίποντο αλλά και άλλες 100 δουλειές να κάνει στο παρκέ.
2.Διαχείριση Κρίσιμων Καταστάσεων.
Τα δείγματα μέχρι στιγμής δεν είναι ακριβώς ενθαρρυντικά. Οι ερυθρόλευκοι έχασαν πολλούς αγώνες φέτος “στον πόντο”, τόσους που η δικαιολογία της απειρίας που συχνά επικαλείται το τεχνικό επιτελείο , αρχίζει να μοιάζει με προφάσεις εν αμαρτίες. Η “συνήθεια” επίσης να χάνονται διαφορές τις τάξεως των 15-20 πόντων σε διάστημα 2 και 3 λεπτών, τείνει να γίνει “επιβλαβής” λατρεία.
3.Φαντασία στην επίθεση
Αρχίζει στον Βασίλη και τελειώνει στον.. Σπανούλη. Πολλές φορές οι Πειραιώτες μοιάζουν να βρίσκονται σε κατάσταση αμηχανίας και η συνεισφορά κυρίως του Λο, για να μην τους μείνει “η μπάλα στα χέρια” σε πολλές επιθέσεις μοιάζει παραπάνω από αναγκαία.
4.Κάρλ Χάινς
Μην με πάρετε στο…ψιλό. Αναγνωρίζω ότι η εμφάνιση του φιλότιμου Αμερικανού στον 4ο προημιτελικό με την Σιένα, ήταν από τις συγκλονιστικότερες ατομικά εμφανίσεις , που έχω παρακολουθήσει , αυτά τα περίπου 20 χρόνια που παρακολουθώ το μπάσκετ. Ωστόσο ο ύψους μόλις 1,95 Χάινς, θα καταφέρει να επαναλάβει κάτι αντίστοιχο απέναντι στους πανύψηλους σέντερ των Καταλανών? Νομίζω ότι αποτελεί ένα ερώτημα.
ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΑΞΙΕΣ
Βασίλης Σπανούλης. Στην ωριμότερη φάση της καριέρας του, φαίνεται να απολαμβάνει τον ρόλο του αρχιστράτηγου που του έχει απονείμει ο Ντούσαν Ίβκοβιτς. Άλλωστε αυτός δεν ήταν και ένας από τους λόγους που τον οδήγησαν από την σιγουριά του Παναθηναϊκού, στην αβεβαιότητα του Ολυμπιακού? Σίγουρα ένας από τους καλύτερους σύγχρονους παίκτες στην Ευρώπη , αποτελεσματικός στην επίθεση και ψημένος σε αγώνες που κρίνουν τίτλους, οφείλει πάντως να περιορίσει τον υψηλό του (φέτος) αριθμό λαθών ανά αγώνα.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Το μόνο σίγουρο , είναι ότι οι παίκτες του Ολυμπιακού δεν θα έχουν βαρίδια στα πόδια. Η ευρωπαϊκή τους χρονιά, θεωρείται ήδη επιτυχημένη και απαλλαγμένοι (στο βαθμό που τους επιτρέπεται) από το άγχος , θα απολαύσουν μια εμπειρία , που για πολλούς απ’ αυτούς, θα είναι πρωτόγνωρη. Η άγνοια κινδύνου και η νεανική “κοψιά” τους, δεν αφήνουν περιθώρια στους (με μεγάλο μέσο όρο ηλικίας) Καταλανούς να τους υποτιμήσουν. Αρκεί και οι ίδιοι να μην υπερτιμήσουν την (κατά τα άλλα εξαιρετική)Μπάρσα.
Αν μία ομάδα μπορεί να καυχιέται ότι είναι ο αυτοκράτορας του ευρωπαϊκού μπάσκετ, τουλάχιστον την τελευταία 12ετία, αυτή σίγουρα είναι ο Παναθηναϊκός. Έχοντας στον πάγκο της τα τελευταία 13 χρόνια (από το 1999!) τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, κατά κοινή ομολογία τον καλύτερο προπονητή στην Ευρώπη και με ένα από τα καλύτερα ντουέτα που εμφανίστηκαν ποτέ στα παρκέ, αυτό των Διαμαντίδη – Μπατίστ, όσοι θεωρούν ότι ο “εξάστερος”, όπως αρέσκονται να τον αποκαλούν οι φίλοι του, θα πάει στην Πόλη για τουρισμό, πλανώνται πλάνην οικτρά.
Με 32 εγχώρια πρωταθλήματα ο Παναθηναϊκός είναι η πιο επιτυχημένη ελληνική ομάδα, αλλά και ένα από τα πιο “βαριά χαρτιά” της Ευρώπης, με 6 τίτλους στη συλλογή του, οι 5 εκ των οποίων κατακτήθηκαν στην δεκαετία του 2000. Μετράει επίσης 10 συμμετοχές Final Four ενώ φυσικά είναι και ο εν ενεργεία πρωταθλητής Ευρώπης, μετά την επικράτηση του επί της Μακάμπι στον περσινό τελικό (Μάιος 2011) του Final Four της Βαρκελώνης.
Ο Παναθηναϊκός με την ομολογουμένως πολύ δύσκολη πρόκριση του, στο φετινό Final Four,μετά την επικράτηση του επί της Μακάμπι, έσπασε μια αρνητικότατη παράδοση που κρατούσε από το 2002, χρονιά που οι πράσινοι είχαν αναδειχθεί πρωταθλητές Ευρώπης στην Μπολόνια. Από τότε λοιπόν, όποτε η ομάδα του Ομπράντοβιτς κατακτούσε τον τίτλο, την αμέσως επόμενη χρονιά δεν κατάφερνε ποτέ να φτάσει στο Final Four! Είναι με λίγα λόγια η 1η φορά που το τριφύλλι θα δηλώσει παρών σε δύο συνεχόμενα Final Four από το 2002!
Το περασμένο καλοκαίρι δεν ήταν και το πιο εύκολο για τους πρωταθλητές Ευρώπης. Η απόφαση των προέδρων του τμήματος, να εκδηλώσουν την πρόθεση τους να αποχωρήσουν σταδιακά από το τιμόνι της ομάδας, έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στο στρατόπεδο των πράσινων, που είδαν δύο σημαντικότατα στελέχη τους να αναχωρούν για άλλες πολιτείες. Ο Ντρού Νίκολας και ο αρχηγός της εθνικής ομάδας Αντώνης Φώτσης, αναχώρησαν για Μιλάνο, αφήνοντας (ειδικά ο “μπάτμαν”) σημαντικά κενά στο ρόστερ.
Η απόκτηση των Στίβ Σμίθ και Ντέιβιντ Λόγκαν, καθώς και η επιστροφή του Σάρας Γιασικέβιτσους, λίγο έως πολύ δεν άφησε να φανεί η απώλεια του Νίκολας, δεν συνέβη όμως το ίδιο και με τον Φώτση, αφού την αποχώρηση του και μάλιστα στο “πικ” της καριέρας του δεν ακολούθησε η απόκτηση κανενός παίκτη. Η ποιοτική και χρονική αναβάθμιση του (ομολογουμένως) εξαιρετικού Καϊμακόγλου, βοήθησε τον Παναθηναϊκό, μοιραία όμως δεν αρκούσε για να καλυφθεί η απουσία ενός παίκτη, που μαζί με τον Λόρμπεκ της Μπάρσα, εκτιμώ ότι είναι ότι καλύτερο κυκλοφορεί αυτή την στιγμή στην Ευρώπη, στην θέση 4. Συνυπολογίζοντας δε και την τραγική χρονιά που διανύει ο Άλεξ Μάριτς, καταλαβαίνει κανείς πως το έργο του Ζοτς, μόνο εύκολο δεν ήταν.
Ο δρόμος του Παναθηναϊκού προς την τελική συμμετοχή του, στο Final Four, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί βέβαια υπέρβαση, σίγουρα πάντως δεν ήταν και περίπατος. Με απολογισμό 14 νίκες και 7 ήττες, το τριφύλλι θα αντιμετωπίσει στον 1ο ημιτελικό, την CSKA Moscow, την ομάδα που εμφανίζεται ως φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου και από την οποία μάλιστα έχει γνωρίσει φέτος δύο ήττες στην φάση των ομίλων. Ωστόσο μην γελιέστε. Οι Ρώσοι γνωρίζουν πολύ καλά, ότι τα 3 από τα 6 αστέρια στην πράσινη φανέλα, έχουν την μυρωδιά του “δικού της αίματος”, καθώς οι πράσινοι έχουν κερδίσει σε δύο τελικούς την ομάδα του Καζλάουσκας (2007 και 2009) ενώ την έχουν αποκλείσει και σε έναν ημιτελικό (1996).
ΠΩΣ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ
Πρόκειται για μια ομάδα με τρομακτικούς αυτοματισμούς που τελειοποιήθηκαν με το πέρασμα των χρόνων, χάρη και στην διατήρηση ενός σταθερού κορμού παικτών και τις μικρές αλλά ποιοτικές κάθε χρόνο, προσθήκες. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς αυτά τα 13 χρόνια που βρίσκεται στο τιμόνι της ομάδας, δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί, ότι άλλαξε την ίδια τη φυσιογνωμία του ευρωπαϊκού μπάσκετ, με τον τρόπο που έκανε τον Παναθηναϊκό να αγωνίζεται. Ποτέ στο παρελθόν δεν είχε εμφανιστεί ομάδα με τόσο ξεκάθαρους και διακριτούς ρόλους παικτών στο παρκέ, όσο το τριφύλλι, με την άμυνα να εξακολουθεί να αποτελεί την αφετηρία και το σημείο αναφοράς της, αν και φέτος δεν παρουσιάζεται τόσο αποφασιστική όσο στο πρόσφατο παρελθόν. Έχει επίσης στο ρόστερ του παίκτες κυριολεκτικά μπαρουτοκαπνισμένους, που έχουν περάσει το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας τους, αγωνιζόμενοι σε αγώνες ειδικών συνθηκών (ημιτελικούς –τελικούς), και αποδεδειγμένα γνωρίζουν να κερδίζουν.
ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ
1.Εξωτερικό σούτ.
Μια ομάδα που πάντα στηριζόταν (μέσα σε άλλα) στο αξιόπιστο περιφερειακό σουτ, φέτος ελλείψει και σοβαρών λύσεων κάτω από τα καλάθια, το έχει ακόμη περισσότερο ανάγκη, ωστόσο Σμίθ, Λόγκαν και Περπέρογλου, μπορεί να είναι σε γενικές γραμμές καλοί σουτέρ, κανένας τους όμως δεν έχει το φονικό ένστικτο του Νίκολας. Όταν είναι σε καλή μέρα (όπως συνέβη στον 2ο αγώνα του Παναθηναϊκού στο Τελ Αβίβ, αλλά και στον τελευταίο της σειράς, στο ΟΑΚΑ) το πρόβλημα δεν φαίνεται. Όταν όμως δεν είναι, υπάρχει θέμα.
2.Νικ Καλάθης
Ο ομογενής γκάρντ, στα περσινά playoffs απέναντι στην Μπάρσα, φάνηκε να “ενηλικιώνεται” απότομα και έδωσε σημαντικές ανάσες στον Διαμαντίδη, ενώ προσέφερε και στο κομμάτι της δημιουργίας. Το ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας, τον βρήκε να κρατάει αίφνης τα ηνία μιας από τις σημαντικότερες εθνικές ομάδες στον κόσμο, δηλαδή της ελληνικής και η αλήθεια είναι ότι τα πήγε περίφημα. Δυστυχώς όμως η φετινή παρουσία του στον Παναθηναϊκό, δεν αποτελεί συνέχεια των περσινών εμφανίσεων του. Παρουσιάζεται ανεξήγητα θολωμένος και ήρθε η άνω του αναμενομένου παρουσία του Σάρας, για να μην αφήσει να φανεί το κενό. Στο Final Four όμως, το τριφύλλι δεν θα έχει την πολυτέλεια να έχει τον Καλάθη εκτός εξίσωσης.
3.Ρομέιν Σάτο
Τρομερός εργάτης, παίκτης γεννημένος για μεγάλες ομάδες, με πολύπλευρη προσφορά σε άμυνα και επίθεση, φαίνεται εσχάτως να έχει χάσει την επαφή του με το καλάθι. Μοιάζει περισσότερο με ψυχολογικό μπλοκάρισμα παρά με καθαρά αγωνιστικό, οπότε το τεχνικό επιτελείο του ΠΑΟ θα δουλέψει σίγουρα πάνω του, καθώς ούτε και η επιθετική συνεισφορά του Αφρικανού περισσεύει..
4.Συγκέντρωση
Μια ομάδα που παραδοσιακά αποφεύγει τα πολλά λάθη, φέτος έχει κάνει, για τα δικά της δεδομένα, αμέτρητα. Καθρέφτης αυτής της αλλαγής, είναι οι μεγάλες διαφορές πόντων που πολλές φορές στην διάρκεια αγώνων της φετινής περιόδου δημιουργούσε και στη συνέχεια με χαρακτηριστική και ανεξήγητη ευκολία, έχανε. Κάποιες φορές το πλήρωσε, κάποιες άλλες όχι. Έλλειψη συγκέντρωσης λοιπόν, απόρροια της αμυντικής λειτουργίας που, κακά τα ψέματα, δεν θυμίζει την γραμμή Μαζινό του πρόσφατου παρελθόντος.
ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΑΞΙΕΣ
Δημήτρης Διαμαντίδης και Μάικ Μπατίστ. Δεξί και αριστερό χέρι, ψυχή και σώμα, οι δύο παίκτες, εμβλήματα του ευρωπαϊκού μπάσκετ, αποτελούν την αφετηρία κάθε τι καλού που παρουσιάζει ο Παναθηναϊκός στο παρκέ. Όταν η μπάλα “καίει”, όλοι στην ομάδα ξέρουν ποιοι θα πάρουν την ευθύνη. Και τις περισσότερες φορές τα καταφέρνουν περίφημα. Μπορεί τα χρόνια σιγά σιγά να περνούν και τα ποιοτικά λεπτά συμμετοχής (ειδικά του Μάικ που είναι και μεγαλύτερος) να μειώνονται, ωστόσο εξακολουθούν να αποτελούν σημείο αναφοράς για το τριφύλλι, με σωστές επιλογές και εκπληκτικές συνεργασίες με “κλειστά μάτια”, κυρίως στα τελευταία κρίσιμα λεπτά των αγώνων. Αυτό το Final Four δεν πρόκειται να αποτελέσει εξαίρεση.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Το είπαμε και στον πρόλογο. Ο Παναθηναϊκός δεν θα πάει στην Πόλη ως φαβορί, δεν έχει την δυναμική του πρόσφατου παρελθόντος, ωστόσο παραμένει ο τωρινός πρωταθλητής Ευρώπης και όποιοι στο παρελθόν, υποτίμησαν την καρδιά ενός πρωταθλητή, το πλήρωσαν ακριβά. Η CSKA για να βρεθεί στον τελικό θα πρέπει να ματώσει και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά και ο Καζλάουσκας και οι παίκτες του. Αφήστε που οι πράσινοι θα έχουν και ένα εξτρά κίνητρο. Ίσως αυτή να είναι η τελευταία χρονιά που βρίσκονται όλοι μαζί. Και σε περίπτωση που κάτι τέτοιο ισχύει, θα θέλουν σίγουρα να κλείσουν την αυλαία, όπως τους αρμόζει, δηλαδή τελευταίοι.
Από το ξεκίνημα της φετινής Ευρωλίγκας , αν για μία ομάδα στοιχημάτιζαν ειδικοί και μη, ότι θα έφτανε μέχρι το τέλος του δρόμου και θα έδινε το παρών στο Final Four της Πόλης , που θα διεξαχθεί από τις 11 έως τις 13 Μαϊου , αυτή ήταν σίγουρα η CSKA Moscow.
Η ομάδα του στρατού, με 42 εγχώρια πρωταθλήματα είναι η αδιαμφισβήτητη κυρίαρχος στην Ρωσία , ενώ αποτελεί σημείο αναφοράς και για το ευρωπαϊκό μπάσκετ γενικότερα. Τα 6 πρωταθλήματα Ευρώπης που έχει κατακτήσει (τελευταίο το 2008) και η παρουσία της σε 10 συνολικά FinalFour (τα 9 στην δεκαετία του 2000) αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.
Πρόκειται επίσης για μια ομάδα, που μεγάλο μέρος των επιτυχιών της έχουν και “ελληνικό χρώμα”, καθώς στον ευρωπαϊκό τίτλο που κατέκτησε το 2006, πρωταγωνιστικό ρόλο είχε παίξει ο Θοδωρής Παπαλουκάς , ενώ από τον σύλλογο πέρασαν επίσης οι Νίκος Χατζηβρέτας , Δήμος Ντικούδης και Νίκος Ζήσης αλλά και ο Ντούσαν Ίβκοβιτς , ως προπονητής. Ακόμη και ο Χόλντεν είχε αγωνιστεί στην ΑΕΚ πριν μετακομίσει στην Μόσχα. Η φετινήCSKA δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση του παραπάνω κανόνα, καθώς στον πάγκο της κάθεται ο Γιόνας Καζλάουσκας (πρώην προπονητής του Ολυμπιακού και της ελληνικής εθνικής ομάδας), βοηθός προπονητή είναι ο Γιάννης Σφαιρόπουλος , ενώ τα “ηνία” της ομάδας μέσα στο παρκέ , κρατάει ο Σέρβος μεν, αλλά “ανδρωμένος” στην Ελλάδα , Μίλος Τεόντοστιτς.
Η CSKA αφού πέρασε ένα μεταβατικό στάδιο μετά την αποχώρηση των Τζέι Αρ Χόλντεν , Παπαλουκά , Λάνγκτον και τον σταδιακό παροπλισμό του Σμόντις , παικτών δηλαδή στους οποίους βασίστηκαν οι επιτυχίες της την περασμένη δεκαετία , επανήλθε φέτος δυναμικά στο ευρωπαϊκό προσκήνιο , κλέβοντας τις εντυπώσεις και στο μεταγραφικό παζάρι του περασμένου καλοκαιριού.
Αποκτήθηκε ο Νέναντ Κρίστιτς ,(ότι καλύτερο υπάρχει αυτή την στιγμή στην Ευρώπη, στην θέση 5) και ο Μίλος Τεόντοσιτς από τον Ολυμπιακό (που παρά τα σκαμπανεβάσματα του, είναι από τους καλύτερους παίκτες που αγωνίζονται στην θέση του playmaker) αλλά το “κερασάκι” στην τούρτα, ήταν η απόκτηση (αρχικά λόγω lock out και εν συνεχεία από προσωπική επιλογή) του αστέρα από το NBA , Αντρέι Κιριλένκο. Παραμένει επίσης μια ομάδα που έχει στη σύνθεση της 9 διεθνής με την εθνική Ρωσίας , αθλητές, ενώ κάτοικος Μόσχας είναι και ο μεγάλος Λιθουανός Ραμούνας Σισκάουσκας αλλά και ο Αμερικανός Γκόρντον με τα εκπληκτικά αθλητικά προσόντα.
Το μείγμα φαντάζει με μια πρώτη ματιά “εκρηκτικό” και πράγματι οι εμφανίσεις της CSKA στην φετινή διοργάνωση , υπήρξαν εντυπωσιακές. Έχοντας παρακολουθήσει σχεδόν όλους τους αγώνες της Ευρωλίγκας , ομολογώ ότι οι Ρώσοι έπαιξαν σίγουρα το πιο όμορφο και εντυπωσιακό μπάσκετ από κάθε άλλη ομάδα. Με απολογισμό 18 νίκες και 2 ήττες , η ομάδα του Καζλάουσκας θα βρεθεί στο Final Four, αντιμετωπίζοντας στον 1ο ημιτελικό , τον (να μην το ξεχνάμε) πρωταθλητή Ευρώπης , Παναθηναϊκό, τον οποίο μάλιστα αντιμετώπισε ήδη 2 φορές φέτος (στην φάση των ομίλων) κερδίζοντας τον, τόσο στο ΟΑΚΑ, όσο και στην Ρωσία , σε αγώνα όπου μάλιστα είχε στερηθεί (λόγω τραυματισμού) των υπηρεσιών του Κιριλένκο. Στις δυο αναμετρήσεις με το τριφύλλι , προσωπικά ξεχώρισα την πολύ καλή δουλειά που έκανε ο προπονητής άμυνας των Ρώσων, Γιάννης Σφαιρόπουλος, όσον αφορά στην αντιμετώπιση του Δημήτρη Διαμαντίδη, ο οποίος στο σύνολο των δύο αγώνων, είχε απολογισμό δύο πόντων (και οι δύο με βολές!)
ΠΩΣ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ
Πρόκειται για μια ομάδα με πολύ ψηλά αλλά και γρήγορα κορμιά, γεγονός που επιτρέπει στην CSKA να “σκεπάζει” τα καλάθια , αλλά και να δημιουργεί πολλά miss match με τους αντιπάλους της στην επίθεση. Και οι δύο οργανωτές της (Τεόντοσιτς – Σβέντ) είναι γρήγοροι , ψηλοί και με σπουδαία εκτελεστική ικανότητα. Όταν δε ο ρυθμός του αγώνα είναι υψηλός, τότε είναι σχεδόν αδύνατο να αντιμετωπιστούν από οποιαδήποτε ομάδα στην Ευρώπη, ενώ όταν ο ρυθμός μένει χαμηλά, όλο το βάρος πέφτει στον (αποτελεσματικότατο) Κρίστιτς και στην δημιουργία του αειθαλή Σισκάουσκας.
Στην άμυνα, τα φυσικά προσόντα των παικτών της, αποτελούν το μεγαλύτερο εμπόδιο για τους αντιπάλους της, καθώς Κιριλένκο, Κρίστιτς , Βοροντσίεβιτς και ο Χριάπα , ίσως ο καλύτερος αμυντικός στην Ευρώπη τα τελευταία 2 χρόνια , με τα τεράστια άκρα τους , κυριολεκτικά κρύβουν το καλάθι , ενώ απρόσμενα καλός και τρομακτική ενέργεια στο αμυντικό κομμάτι, εμφανίζεται και ο Γκόρντον.
ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ (έχει αδύναμα σημεία η CSKA? Φυσικά και έχει!)
1.Χαμηλός Ρυθμός
Όπως αναφέραμε και πιο πάνω, όταν οι αγώνες πηγαίνουν σε set ρυθμό (σε 5 εναντίον 5 δηλαδή), πέραν του Κρίστιτς (εκτέλεση) και του Σισκάουσκας (δημιουργία) , η υπόλοιπη ομάδα φαίνεται να “κολλάει.” Η CSKA μοιάζει με υπεραυτοκίνητο που όταν αναγκάζεται να κινείται σε χαμηλές ταχύτητες “υποφέρει”.
2.Μίλος Τεόντοσιτς
Είναι πλέον ευρέως αποδεκτό ότι οποιαδήποτε ομάδα στην Ευρώπη θέλει να λέγεται κορυφαία, επιβάλλεται να έχει σπουδαίο καθοδηγητή στην θέση του playmaker. Ο Τεόντοσιτς , που έχει αυτό τον ρόλο στην CSKA , στην καλή του μέρα είναι ικανός να διαλύσει μόνος του (τόσο με τη δημιουργία όσο και με την εκτέλεση), οποιοδήποτε αμυντικό σύστημα, ωστόσο στις κακές του βραδιές ο Μίλος , μπορεί να γίνει πολύ επιζήμιος για την ίδια του την ομάδα. Και η αλήθεια είναι ότι τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του είναι συχνά και μάλιστα πολλές φορές παρουσιάζονται μέσα στον ίδιο αγώνα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο τελευταίος αγώνας των playoffs απέναντι στην Μπιλμπάο. Ο Μίλος στο 1ο ημίχρονο είχε 6 ασίστ και 1 λάθος. Στο 2ο ημίχρονο 2 ασίστ και 7 λάθη!! Ο Σβέντ, ο οποίος συνήθως εναλλάσσεται στην θέση 1 με τον Τεόντοσιτς, δεν αποτελεί αντίβαρο, καθώς (όπως και ο Γκόρντον) είναι περισσότερο combo guard παρά καθαρός οργανωτής.
3.Αντρέι Κιριλένκο
Όχι, δεν τρελάθηκα ξαφνικά! Ούτε αμφισβητώ την κλάση του ΑΚ-47 (το προσωνύμιο του, που παραπέμπει στο γνωστό αυτόματο όπλο Καλασνίκοφ). Ωστόσο, αδυνατώ να καταλάβω ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος του Αντρέι στην CSKA. Πρόκειται βέβαια για παίκτη που μπορεί να προσφέρει πολύπλευρα , βρίσκεται κυριολεκτικά παντού στην άμυνα, σκοράρει όταν χρειάζεται , είναι “οικονομικός”, ωστόσο βρε παιδί μου, μοιάζει σαν να είναι guest star. Χωρίς συγκεκριμένο ρόλο δηλαδή. Μάλλον ο Σφαιρόπουλος έλεγε την αλήθεια, όταν τον περασμένο Οκτώβριο, ορκιζόταν ότι η ομάδα δεν χτίστηκε (με τον φόβο του NBA) πάνω στον σούπερ σταρ με το εντυπωσιακό τατουάζ που καλύπτει ολόκληρη την πλάτη του.
4.Συνθήκες Πίεσης
Εκτός των δύο αναμετρήσεων της με τον Παναθηναϊκό, η CSKA στην πραγματικότητα δεν είχε δύσκολα εμπόδια στον δρόμο της για το Final Four,ώστε να μπορέσουμε να αξιολογήσουμε τις αντιδράσεις της σε ειδικές καταστάσεις. Το δείγμα της συμπεριφοράς της στους δύο αγώνες που έδωσε στην καυτή έδρα της (φιλότιμης αλλά μέτριας) Μπιλμπάο για τα playoffs , ανέδειξαν εν μέρει ψήγματα της παραδοσιακής αφέλειας που διακατέχει τις ρωσικές ομάδες. Αντίστοιχη συμπεριφορά σε επίπεδο Final Four, μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική για τους Ρώσους.
ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΑΞΙΕΣ
Βίκτορ Χριάπα και Νέναντ Κρίστιτς. Ο πρώτος αποτελεί ένα απόλυτο εργαλείο. Επιβλητικός στην άμυνα, πολύ καλός και στην δημιουργία και στην εκτέλεση, όταν έλλειψε λόγω τραυματισμού τον Φεβρουάριο, η απουσία του ήταν εμφανέστατη. Όσο για τον Κρίστιτς , η σταθερότητα στην απόδοση του όλη την χρονιά είναι αξιοθαύμαστη, ενώ η ικανότητα του να προφυλάσσει τον εαυτό του, από την φθορά των φάουλ, αποδεικνύει και την μπασκετική του ευφυία.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Είναι η CSKA το φαβορί για την κατάκτηση της φετινής Ευρωλίγκας? Ναι, σαφώς και είναι. Έχω όμως χάσει τον λογαριασμό, πόσες φορές στο παρελθόν τα φαβορί καταποντίστηκαν. Το γεγονός ότι οι Ρώσοι έπαιξαν φέτος το καλύτερο μπάσκετ στην Ευρώπη, από μόνο του δεν αρκεί ούτε για να δέσουν τα κορδόνια τους την βραδιά του ημιτελικού. Περισσότερα θα πούμε, όταν θα αναλύσουμε τις αναμετρήσεις των 2 ημιτελικών, λίγες μέρες πριν να ξεκινήσει η διοργάνωση.
Σε ένα πολύ δυνατό παιχνίδι με εναλλαγές στο σκορ ο Ολυμπιακός νίκησε τη Σιένα στο ΣΕΦ με 76-69 και εξασφάλισε την πρόκριση του στο έβδομο φάιναλ-φορ της ιστορίας του (11-13 Μαΐου).
Οι παίκτες του Ντούσαν Ίβκοβιτς ξεκίνησε πολύ καλά την αναμέτρηση, όμως οι Ιταλοί που έπαιζα με την πλάτη στον τοίχο ισορρόπησαν τον αγώνα και πέρασαν μπροστά.
Παρόλα αυτά, οι "ερυθρόλευκοι" δεν έχασαν την ψυχραιμία τους και με όπλο την άμυνα τους πήραν τη σπουδαία νίκη που ισοδυναμεί με "εισιτήριο" για το φάιναλ-φορ της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι θα αντιμετωπίσουν τη Μπαρτσελόνα (3-0 την Ούνιξ Καζάν).
CSKA Moscow (15-1) - Gescrap Bilbao (9-7)
Το μεγάλο φαβορί της φετινής διοργάνωσης είχε οριστεί από την αρχή η CSKA και μάλλον αυτό αποδείχθηκε και μέσα στον αγωνιστικό χώρο, αφού οι Ρώσοι κατάφεραν με την επίδοση και απόδοση τους να πείσουν τους πάντες, ότι αυτοί έχουν τον πρώτο λόγο για να κόψουν τα διχτάκια από τα καλάθια του Sinan Erdem. Στο δρόμο για την Κωνσταντινούπολη θα πρέπει να υπερκεράσουν τα προβλήματα που θα βάλει ο Φώτης Κατσικάρης, ο οποίος στη δεύτερη θητεία του επί ισπανικού εδάφους έχει καταφέρει να κερδίσει την εμπιστοσύνη των Βάσκων. Και μάλλον δίκαια αφού μετά την περσινή επιτυχημένη χρονιά (φιναλίστ του πρωταθλήματος), παρουσιάζεται και φέτος ιδιαίτερα ανταγωνιστική μετά το νωθρό ξεκίνημα. Κάθε νίκη κόντρα στην ομάδα του "Κόκκινου Στρατού" θα είναι σημαντικό επίτευγμα, ωστόσο δύσκολα θα καταφέρει να της δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα.
Montepaschi Siena (12-4) - Olympiacos (9-7)
Η πανέμορφη Τοσκάνη ετοιμάζεται να υποδεχτεί και πάλι τους Πειραιώτες, αλλά αυτή τη φορά οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί. Η Σιένα είναι αυτή που έχει το πλεονέκτημα και σίγουρα δεν θα θέλει να βιώσει το περσινό upset που είχε επιτύχει κόντρα στην ομάδα του Ντούσαν Ίβκοβιτς.
Οι Ιταλοί είναι σαφώς πιο γεμάτη ομάδα από τον Ολυμπιακό και η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο δίμηνο έχει παρουσιάσει σημαντικά δείγματα βελτίωσης, αφού και εγχώρια οδηγούν την κούρσα, αλλά και στην Ευρωλίγκα κατάφεραν να κερδίσουν το σεβασμό με τις νίκες κόντρα σε Ρεάλ και Μπιλμπάο. Στα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό είναι το φαβορί για να προκριθούν, αλλά από την πλευρά της η ελληνική ομάδα θα αντιπαρατάξει ενέργεια και ενθουσιασμό, στοιχεία που όμως μπορεί να διαχειριστεί μια πιο έμπειρη ομάδα, όπως η Μοντεπάσκι.
Barcelona (15-1) - Unics (10-6)
Η Barcelona είναι ασταθής φέτος και δεν είναι η περσινή μηχανή, που φάνταζε και ακλόνητο φαβορί για την κατάκτηση, μέχρι να διασυρθεί από τον Παναθηναϊκό. Αυτή τη φορά το έργο της είναι πιο βατό. Αντιμετωπίζει την Unics, την οποία κέρδισε 2 φορές στην πρώτη φάση της διοργάνωσης με μέσο όρο διαφοράς 20pts. Αυτές ήταν και οι μεγαλύτερες ήττες των Ρώσων, αφού από κει και πέρα η αμέσως μεγαλύτερη ήττα ήταν με διαφορά 8 πόντων. Πρόκειται για δυο αμυντικές ομάδες, με τους Καταλανούς να αρέσκονται να τρέχουν στο ανοιχτό γήπεδο. Το βάθος του ρόστερ και η μεγάλη εμπειρία των blaugrana τους καθιστά και ακλόνητο φαβορί απέναντι στους πρωτοεμφανιζόμενους Ρώσους.
Panathinaikos (11-5) - Maccabi Tel Aviv (10-6)
Ο κάτοχος του τροπαίου και 6 φορές πρωταθλητής Ευρώπης Παναθηναϊκός απέναντι στην πιο loser ομάδα του ευρωπαϊκού μπάσκετ όσον αφορά στα final 4. Δύο κατακτήσεις σε 8 τελικούς για τους Ισραηλινούς, που θέλουν όσο τίποτα να εκδικηθούν για τον περσινό χαμένο τελικό της Βαρκελώνης. Τα πράγματα δεν θα είναι και τόσο εύκολα , αφού εκτός από το μειονέκτημα της έδρας θα έχουν και μειονέκτημα αγωνιστικά. Η έως τώρα πορεία τους στη διοργάνωση φανερώνει και της δυσκολίες που αντιμετώπισε. Στην ουσία το Νο2 κόντρα στο Νο1 προπονητικά (από τη στιγμή που το πραγματικό Νο1 απουσιάζει στο Λος Αντελες → Έκτορας). Μαζί με το Siena-Olympiacos, το πιο ενδιαφέρον matchup των προημιτελικών, αφού οι πράσινοι δεν είναι "καλά" και οι ταλαιπωρημένοι Ισραηλινοί θα προσπαθήσουν να επωφεληθούν της κατάστασης.
Στατιστικά σε 21 από τις 27 περιπτώσεις η ομάδα που κέρδισε το πρώτο παιχνίδι κέρδισε και τη σειρά. Πέρσι ωστόσο οι 3 από τις 4 ομάδες που κέρδισαν το πρώτο παιχνίδι, αποκλείστηκαν!
Το πρόγραμμα έχει ως εξής:
20-22-27-29 Μαρτίου και 4-5 Απριλίου
Βarcelona Regal - Unics Kazan
Panathinaikos - Maccabi Electra
21-23-28-30 Μαρτίου και 4-5 Απριλίου
CSKA Moscow - Gescrap BB
Montepaschi Siena - Olympiacos
Ο Τζόι Ντόρσεϊ μίλησε στο Sport24.gr για την εμφατική νίκη των "ερυθρολεύκων" και απένειμε τα εύσημα στην αμυντική λειτουργία του Ολυμπιακού σε ολόκληρο τον αγώνα. Ο Αμερικανός, ο οποίος πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση με τη φανέλα των Πειραιωτών και ταλαιπώρησε τους αντιπάλους του, προσφέροντας παράλληλα θέαμα με όμορφα καρφώματα ανέφερε αρχικά: "Ήταν ένα πολύ καλό παιχνίδι και μία πολύ σημαντική νίκη για εμάς". Στη συνέχεια μίλησε για το ματς και το "κλειδί" της νίκης του Ολυμπιακού: "Δεν χάσαμε την ψυχραιμία μας και πήραμε το θετικό αποτέλεσμα. Πιστεύω ότι το "κλειδί" για να πάρουμε τη νίκη, το όπλο μας ήταν η άμυνα μας. Παίξαμε πραγματικά την άμυνα που μπορούμε και δεν επιτρέψουμε στην Εφές, η οποία είναι μία πάρα πολύ καλή ομάδα να κάνει το παιχνίδι της Ακολουθήσαμε τις οδηγίες του προπονητή μας, κάναμε ότι μας είπε και φτάσαμε στη νίκη. Ήταν καλή δουλειά από όλους, παίξαμε πολύ καλά το πιν-εν-ρολ, βγάλαμε εύκολα καλάθια, βρήκαμε πολλούς τρόπους να φτάσουμε στο καλάθι του αντιπάλου". "Διαφορετικό ματς στην Τουρκία" Δεν παρέλειψε, πάντως να μιλήσει και για το δεύτερο παιχνίδι μεταξύ των δύο ομάδων στην Κωνσταντινούπολη, λέγοντας: "Η αναμέτρηση στην Τουρκία δεν θα είναι εύκολη και το γνωρίζουμε αυτό. Θα είναι ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι. Φυσικά και δεν θέλουμε να χάσουμε θα δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό σε ακόμα ένα παιχνίδι. Οι αγώνες στην Ευρωλίγκα δεν είναι εύκολοι, ειδικά σε αυτό το επίπεδο. Αυτό ξέρω από την εμπειρία που έχω και θα πρέπει να κοιτάμε τον κάθε αγώνα ξεχωριστά για να προχωρήσουμε".
πηγή : www.sport24.gr
Την καλύτερη δυνατή κλήρωση είχε ο Παναθηναϊκός στη Βαρκελώνη για το TOP-16 της Ευρωλίγκας, καθώς απέφυγε τα μεγαθήρια και κληρώθηκε με Φενέρμπαχτσε, Ούνιξ και Αρμάνι Μιλάνο
Ο Παναθηναϊκός στάθηκε τυχερός στην κλήρωση του TOP-16 της Ευρωλίγκας που έγινε την Τετάρτη το μεσημέρι στη Βαρκελώνη, καθώς από το γκρουπ των δυνατών απέφυγε ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Ρεάλ Μαδρίτης, Μπαρτσελόνα και βρέθηκε στον όμιλο της Φενέρμπαχτσε.
Η τουρκική ομάδα ήταν η πιο "αδύναμη" από τις ισχυρές ομάδες και σε συνδυασμό με τον ερχομό στον ίδιο όμιλο των Ούνιξ Καζάν και Αρμάνι Μιλάνο, μπορεί να διεκδικήσει ακόμα και την πρωτιά!
Αυτό θα είναι ευχής έργον για την ομάδα του Ομπράντοβιτς καθώς στη συνέχεια θα αποφύγει πιθανότατα και στα προημιτελικά της Ευρωλίγκας, την Μπαρτσελόνα. Να υπενθυμίσουμε ότι ο όμιλος του Παναθηναϊκού θα διασταυρωθεί με εκείνον της Μπαρτσελόνα για την πρόκριση στο Final 4 της διοργάνωσης.
Ο πρώτος δηλαδή του ενός ομίλου, θα παίξει με τον δεύτερο του άλλου σε μία σειρά πέντε αγώνων που θα προκριθεί όποιος συμπληρώσει τρεις νίκες (best of three). Ας πάμε όμως να δούμε μία μία ξεχωριστά τις ομάδες που θα αντιμετωπίσει ο Παναθηναϊκός.
Φενέρμπαχτσε: Να συνεχίσει την καλή της πορεία
Η Φενέρμπαχτσε βρέθηκε στο γκρουπ των δυνατών μετά την εξαιρετική της πορεία στον πιο αμφίρροπο όμιλο της κανονικής περιόδου, στον οποίο μέχρι το τέλος κρίνονταν τα εισιτήρια πρόκρισης (έπαιξε μαζί με Ολυμπιακό). Προκρίθηκε ως πρώτη από τον όμιλο του Ολυμπιακού, αλλά στην ουσία η δυναμικότητά της δεν συγκρίνεται με τις Μπαρτσελόνα και ΤΣΣΚΑ που ήταν επίσης πρώτες.
Η ομάδα του Νέβεν Σπάχια θέλει να πετύχει τουλάχιστον μία νίκη παραπάνω από την προηγούμενη σεζόν. Οι Τούρκοι στηρίζουν πολλά στους Μπογκντάνοβιτς, Ονάν και Ούκιτς οι οποίοι σηκώνουν το βάρος στην επίθεση. Παράλληλα, περιμένουν και την επιστροφή των Τουρκσάν και Τόμας με την οποία θα ενισχυθούν σημαντικά. Όπλο της η καυτή της έδρα, έστω κι αν χωράει μόλις 8.000 κόσμο.
Ρόστερ
| Όνομα | Ηλικία | Ύψος |
| Χ. Ντεμιρέλ | 24 | 1.92 |
| Κ. Τζέρελς | 24 | 1.85 |
| Τ. Γκιστ | 25 | 2.06 |
| Μ. Μπογκντάνοβιτς | 22 | 2 |
| Ρ. Λ. Ούκιτς | 27 | 1.96 |
| Ε. Έρογλου | 18 | 1.95 |
| Ο. Ονάν | 33 | 1.94 |
| Γ. Βίντμαρ | 24 | 2.10 |
| Κ. Πέκερ | 31 | 2.08 |
| Ο. Σαβάς | 24 | 2.13 |
| Κ. Μπέρκεϊ | 20 | 1.93 |
| Μ. Τόμας | 26 | 2.01 |
| Μ. Τουρκσάν | 18 | 1.97 |
| Ε. Πρέλτζιτς | 24 | 2.06 |
Ούνιξ Καζάν: Δυνατή κι εκτός έδρας
Για πρώτη φορά η Ούνιξ Καζάν αγωνίστηκε στην Ευρωλίγκα κι έδειξε τόσο καλά στοιχεία που κατάφερε όχι μόνο να διακριθεί αλλά και να προκριθεί ως 3η στο TOP-16 με απολογισμό 7 νίκες και 3 ήττες. Οι Ρώσοι έδειξαν ιδιαίτερα δυνατοί τόσο στην έδρα τους όσο και μακριά από αυτήν, πετυχαίνοντας τέσσερις νίκες, καθοδηγούμενοι από το εκπληκτικό δίδυμο των Χένρι Ντόμερκαντ και Τέρελ Λίντεϊ.
Στην άμυνα, ογκόλιθοι ήταν οι Βαρεμεένκο, Τζαβάι και Ζεβροσένκο οι οποίοι ήταν "κέρβεροι" μέσα στην φροντ λάιν της ομάδας τους. Αν και πρωτάρα η Ούνιξ παίζει με αυτοπεποίθηση και δείχνει να έχει πολλά ακόμα να δώσει στη διοργάνωση. Πρόκειται για μαχητική ομάδα η οποία διαθέτει... άγνοια κινδύνου και παίζει πάντα με στόχο τη νίκη.
Το ρόστερ
| Όνομα | Ηλικία | Ύψος |
| Μάικ Ουίλκινσον | 30 | 2.04 |
| Τέρελ Λίντεϊ | 33 | 1.91 |
| Ντιμίτρι Γκολόβιν | 23 | 1.92 |
| Πετρ Σαμοϊλένκο | 34 | 1.86 |
| Ζακάρ Πασούτιν | 37 | 1.96 |
| Βλάντιμιρ Βαρεμέενκο | 27 | 2.08 |
| Αλεξέι Ζεβροσένκο | 32 | 2.15 |
| Πετρ Γκουμπανόφ | 24 | 2.06 |
| Κέλι ΜακΚάρθι | 36 | 2.01 |
| Νέιθαν Τζαβάι | 25 | 2.07 |
| Χένρι Ντόμερκαντ | 31 | 1.93 |
| Εβγκένι Τσερνιάβσκι | 27 | 1.93 |
Αρμάνι Μιλάνο: Πρόβλημα τα σκαμπανεβάσματα
Αν και διαθέτει το πιο πλήρες ρόστερ στην Ευρώπη, η Αρμάνι Μιλάνο δεν έχει καταφέρει ακόμα να πείσει για τις δυνατότητές της ούτε το ευρωπαϊκό κοινό, ούτε τον κόσμο της. Το σύνολο του Σέρτζιο Σκαριόλο προκαλεί... ζάλη μόνο στο άκουσμα των ονομάτων, όμως δεν φοβίζει σε καμία περίπτωση.
Τα ελληνόπουλα, Αντώνης Φώτσης και Γιάννης Μπουρούσης θα επιστρέψουν πίσω στην Ελλάδα, για τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό, το ίδιο και ο Ντρου Νίκολας ο οποίος το περασμένο καλοκαίρι άφησε τους "πράσινους". Από την κανονική περίοδο προκρίθηκε ως 4η κι αφού πρώτα έπαιξε με τη φωτιά, παίρνοντας την τελευταία αγωνιστική σπουδαίο "διπλό" μέσα στην Σερβία επί της Παρτίζαν.
Μπορεί ωστόσο να βελτιωθεί στη συνέχεια και να παρουσιάσει καλύτερη αγωνιστική εικόνα στους κρίσιμους αγώνες του TOP-16.
Ρόστερ
| Όνομα | Ηλικία | Ύψος |
| Α. Τζεντίλε | 19 | 1.96 |
| Τ. Τζιακέτι | 28 | 1.90 |
| Σ. Μαντσινέλι | 28 | 2.03 |
| Μ. Χέρστον | 24 | 1.98 |
| Α. Φώτσης | 30 | 2.08 |
| Ο. Κουκ | 29 | 1.86 |
| Ν. Νίκολας | 30 | 1.93 |
| Μ. Ρόκα | 34 | 2.04 |
| Α. Φιλόι | 24 | 1.90 |
| Γ. Μπουρούσης | 28 | 2.10 |
| Ν. Μέλι | 20 | 2.05 |
| Τ. Βιτζιάνο | 27 | 1.96 |
| Λ. Ραντόσεβιτς | 21 | 2.08 |
Με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας ως το απόλυτο φαβορί του ομίλου ο Ολυμπιακός θα προσπαθήσει να βάλει από... κάτω Εφές, Γαλατάσαραϊ και να πάρει το "εισιτήριο" για τα προημιτελικά .
Το απόλυτο αφεντικό του Ε' ομίλου είναι η ΤΣΣΚΑ Μόσχας σε ένα γκρουπ, στο οποίο βρίσκεται και ο Ολυμπιακός μαζί με τις τούρκικες Εφές και Γαλατάσαραϊ.
Η κληρωτίδα δεν έκανε τη χάρη στο συγκρότημα του Ντούσαν Ίβκοβιτς και έφερε στον δρόμο των Πειραιωτών τους πρωταθλητές Ρωσίας που αποτελούν ένα από τα μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση της Ευρωλίγκας, αλλά και τις Εφές Αναντόλου, Γαλατάσαραϊ.
Η ΤΣΣΚΑ Μόσχας επέστρεψε φέτος δυνατά στην Ευρωλίγκα, αν αναλογιστεί κανείς ότι την περασμένη σεζόν δεν έφτασε ούτε στο "Top-16" της διοργάνωσης. Οι Ρώσοι πραγματοποιούν εξαιρετική πορεία στην Ευρωλίγκα και αποτελούν τη μοναδική αήττητη ομάδα.
ΤΣΣΚΑ Μόσχας: Στοχεύει στην κορυφή...
Το συγκρότημα του Γιόνας Καζλάουσκας, ο οποίος έχει ως άμεσο συνεργάτη τον Γιάννη Σφαιρόπουλο πέρασε πρώτο από τον Β' Όμιλο της Ευρωλίγκας που βρισκόταν και ο Παναθηναϊκός μαζί με τις Μάλαγα, Ζαλγκίρις, Μπάμπεργκ, ΚΚ Ζάγκρεμπ και πλέον θα τεθεί αντιμέτωπο με ακόμα μία ελληνική ομάδα...
Οι Ρώσοι φαντάζουν ως το μεγάλο φαβορί του γκρουπ ακόμα και με την ενδεχόμενο φυγή του Αντρέι Κιριλένκο, ο οποίος... ταλαιπωρεί τους ιθύνοντες της ομάδας, καθώς κανένας δεν ξέρει ακόμα σίγουρα αν θα αποχωρήσει ή θα παραμείνει στην ομάδα. Παρόλα αυτά, όλοι περιμένουν την επιστροφή του Μίλος Τεόντοσιτς στο ΣΕΦ, αυτή τη φορά με τη φανέλα των Ρώσων.
Το ρόστερ
| Όνομα | Ηλικία | Ύψος |
| Μίλος Τεόντοσιτς | 24 | 1.95 |
| Ντάριους Λαβρίνοβιτς | 32 | 2.12 |
| Ραμούνας Σισκάουσκας | 33 | 1.98 |
| Σάμι Μέχια | 28 | 1.98 |
| Νέναντ Κρστιτς | 28 | 2.12 |
| Αντρέι Κιριλένκο | 30 | 2.06 |
| Εβγκένι Βορόνοφ | 25 | 1.94 |
| Αντρέι Βοροντσέβιτς | 24 | 2.04 |
| Αλεξέι Σβεντ | 23 | 1.95 |
| Αλεξάντερ Καούν | 26 | 2.11 |
| Ντιμίτρι Σοκόλοφ | 26 | 2.14 |
| Βίκτορ Κριάπα | 29 | 2.03 |
| Αντόν Πονκρασόφ | 25 | 2.00 |
| Νικίτα Κουρμπανόφ | 25 | 2.02 |
| Τζαμόντ Γκόρντον | 24 | 1.94 |
Εφές Αναντόλου: Στόχος το φάιναλ-φορ
Η Εφές παρότι δεν έπεισε με τις εμφανίσεις της στον τρίτο όμιλο της Ευρωλίγκας, διαθέτει παίκτες, οι οποίοι είναι ικανοί να στείλουν τους Τούρκους στο φάιναλ-φορ, κάτι που αποτελεί και τον βασικό τους στόχους για τη φετινή χρονιά. Το συγκρότημα του Ουφούκ Σαρίτσα έχασε τον Ιλιασόβα που επέστρεψε στο ΝΒΑ, όμως διαθέτει ισχυρή ομάδα.
Με παίκτες, άλλωστε όπως οι Σάσα Βούγιασιτς, Βλάντο Ιλιέφσκι, Ντούσκο Σαβάνοβιτς, αλλά και Ακιόλ, Μπάρατς, Τουντσερί θέλει να περάσει στα προημιτελικά και στη συνέχεια θα κάνει το άλμα για τις τέσσερις κορυφαίες ομάδες της διοργάνωσης. Το έργο του Ολυμπιακού δεν θα είναι εύκολο.
Ρόστερ
| Όνομα | Ηλικία | Ύψος |
| Β. Ιλιέφσκι | 31 | 1.88 |
| Τ. Κίνσεϊ | 27 | 2 |
| Ε. Μπατίστα | 28 | 2.08 |
| Σ. Βούγιασιτς | 27 | 2 |
| Σ. Μπάρατς | 25 | 2.17 |
| Ε. Κούτσο | 31 | 2.07 |
| Ν. Μπαλμπάι | 22 | 1.85 |
| Ν. Σαβάνοβιτς | 28 | 2.04 |
| Γ. Σιρίν | 21 | 2.07 |
| Τ. Ακιόλ | 24 | 1.97 |
| Κ. Τουντσερί | 32 | 1.90 |
| Κ. Γκονλούμ | 24 | 2.08 |
| Σ. Γκιουλέρ | 28 | 1.92 |
Γαλατάσαραϊ: Πέτυχε τον στόχο της
Η Γαλατάσαραϊ προκρίθηκε από τα προκριματικά στους ομίλους της Ευρωλίγκας και κατάφερε να εξασφαλίσει την πρόκριση της στο "Top-16" του θεσμού. Οι παίκτες του Οκτάι Μαχμουτί πραγματοποίησαν πολύ καλές εμφανίσεις και μετά τη φυγή του Ζάζα Πατσούλια (επέστρεψε στο ΝΒΑ), αλλά και τις μέτριες εμφανίσεις του Ντάριους Σονγκάιλα βρήκαν τον ηγέτη τους στο πρόσωπο του Γιάκα Λάκοβιτς.
Πλέον οι Τούρκοι θα αγωνιστούν χωρίς άγχος στα παιχνίδια τους στην δεύτερη φάση της Ευρωλίγκας, ενώ θα... κρυφοκοιτάζουν την δεύτερη θέση για τα πλέι-οφ.
Το ρόστερ
| Όνομα | Ηλικία | Ύψος |
| Τζόσουα Σιπ | 25 | 1.96 |
| Γιάκα Λάκοβιτς | 31 | 1.86 |
| Κανέρ Τοπάλογλου | 26 | 2.00 |
| Πρέστον Σούμπερτ | 31 | 1.98 |
| Τουτκού Ατσίκ | 31 | 1.94 |
| Λούκσα Άντριτς | 26 | 2.10 |
| Σερτάκ Σάνλι | 20 | 2.09 |
| Φουρκάν Αλντεμίρ | 20 | 2.07 |
| Τζαμόν Λούκας | 27 | 1.91 |
| Εντέρ Αρσλάν | 28 | 1.88 |
| Τσεβχέρ Οζέρ | 28 | 2.05 |
