Euroleague Odds
Προσφορές-Bonus
- Sports
- Poker
- Casino
Κόκκινη Υπέρβαση!!
Σε ένα πολύ δυνατό παιχνίδι με εναλλαγές στο σκορ ο Ολυμπιακός νίκησε τη Σιένα στο ΣΕΦ με 76-69 και εξασφάλισε την πρόκριση του στο έβδομο φάιναλ-φορ της ιστορίας του (11-13 Μαΐου).
Οι παίκτες του Ντούσαν Ίβκοβιτς ξεκίνησε πολύ καλά την αναμέτρηση, όμως οι Ιταλοί που έπαιζα με την πλάτη στον τοίχο ισορρόπησαν τον αγώνα και πέρασαν μπροστά.
Παρόλα αυτά, οι "ερυθρόλευκοι" δεν έχασαν την ψυχραιμία τους και με όπλο την άμυνα τους πήραν τη σπουδαία νίκη που ισοδυναμεί με "εισιτήριο" για το φάιναλ-φορ της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι θα αντιμετωπίσουν τη Μπαρτσελόνα (3-0 την Ούνιξ Καζάν).
Euroleague - part 2.
CSKA Moscow (15-1) - Gescrap Bilbao (9-7)
Το μεγάλο φαβορί της φετινής διοργάνωσης είχε οριστεί από την αρχή η CSKA και μάλλον αυτό αποδείχθηκε και μέσα στον αγωνιστικό χώρο, αφού οι Ρώσοι κατάφεραν με την επίδοση και απόδοση τους να πείσουν τους πάντες, ότι αυτοί έχουν τον πρώτο λόγο για να κόψουν τα διχτάκια από τα καλάθια του Sinan Erdem. Στο δρόμο για την Κωνσταντινούπολη θα πρέπει να υπερκεράσουν τα προβλήματα που θα βάλει ο Φώτης Κατσικάρης, ο οποίος στη δεύτερη θητεία του επί ισπανικού εδάφους έχει καταφέρει να κερδίσει την εμπιστοσύνη των Βάσκων. Και μάλλον δίκαια αφού μετά την περσινή επιτυχημένη χρονιά (φιναλίστ του πρωταθλήματος), παρουσιάζεται και φέτος ιδιαίτερα ανταγωνιστική μετά το νωθρό ξεκίνημα. Κάθε νίκη κόντρα στην ομάδα του "Κόκκινου Στρατού" θα είναι σημαντικό επίτευγμα, ωστόσο δύσκολα θα καταφέρει να της δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα.
Montepaschi Siena (12-4) - Olympiacos (9-7)
Η πανέμορφη Τοσκάνη ετοιμάζεται να υποδεχτεί και πάλι τους Πειραιώτες, αλλά αυτή τη φορά οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί. Η Σιένα είναι αυτή που έχει το πλεονέκτημα και σίγουρα δεν θα θέλει να βιώσει το περσινό upset που είχε επιτύχει κόντρα στην ομάδα του Ντούσαν Ίβκοβιτς.
Οι Ιταλοί είναι σαφώς πιο γεμάτη ομάδα από τον Ολυμπιακό και η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο δίμηνο έχει παρουσιάσει σημαντικά δείγματα βελτίωσης, αφού και εγχώρια οδηγούν την κούρσα, αλλά και στην Ευρωλίγκα κατάφεραν να κερδίσουν το σεβασμό με τις νίκες κόντρα σε Ρεάλ και Μπιλμπάο. Στα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό είναι το φαβορί για να προκριθούν, αλλά από την πλευρά της η ελληνική ομάδα θα αντιπαρατάξει ενέργεια και ενθουσιασμό, στοιχεία που όμως μπορεί να διαχειριστεί μια πιο έμπειρη ομάδα, όπως η Μοντεπάσκι.
Στο ΠΑΟ ο πρώτος μπασκετικός τίτλος.
Μετά από δύο χρόνια, ο Παναθηναϊκός επιστρέφει ως Κυπελλούχος Ελλάδας, νικώντας με σκορ 71-70 τον Ολυμπιακό, στον μεγάλο τελικό του Κυπέλλου.
Ο Παναθηναϊκός επέστρεψε από το -13 και τελικά νίκησε χάρη σε 1/2 βολές του Διαμαντίδη στα 26'' πριν το τέλος του αγώνα κι αφού ο Παπανικολάου έχασε στο τέλος τρίποντο.
Στα 34'' πριν το τέλος ο Μπατίστ φιλοδώρησε τον Πρίντεζη με τάπα και ο Διαμαντίδης με 1/2 βολές έκανε το 70-71 στα 26''. Ο Μάντζαρης στην επόμενη επίθεση, έδωσε στον Παπανικολάου που επιχείρησε το τρίποντο και τελικά το έχασε.
Ο αγώνας:
Με τους Σπανούλη, Μάντζαρη, Παπανικολάου, Πρίντεζη και Ντόρσεϊ ξεκίνησε το ματς ο Ολυμπιακός, ενώ ο Ομπράντοβιτς έβαλε στο παρκέ τους Καλάθη, Διαμαντίδη, Σάτο, Τσαρτσαρή και Διαμαντίδη. Οι δύο ομάδες πήγαν στους ψηλούς το παιχνίδι τους, με αποτέλεσμα ο Πρίντεζης και ο Μάριτς να πετύχουν τα πρώτα δύο καλάθια στο ματς.
Ο Παναθηναϊκός ήθελε να τρέξει με όπλο την καλή του άμυνα και τα κατάφερε μετά το πρώτο νευρικό δίλεπτο. Με τον Καλάθη να δίνει τις ασίστ και τον Μάριτς να σκοράρει, ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε με 6-13 στο 5', υποχρεώνοντας τον Ντούσαν Ίβκοβιτς να καλέσει αμέσως τάιμ άουτ. Το γρήγορο 2ο φάουλ του Καλάθη, τον κράτησε στον πάγκο, ενώ ο Σλούκας πήρε τη θέση του Μάντζαρη.
Οι φιλοξενούμενοι προηγήθηκαν δύο φορές με 10 πόντους διαφορά (6-16, 11-21), εκμεταλλευόμενοι την αμυντική δυσλειτουργία του Ολυμπιακού ο οποίος σε τρεις περιπτώσεις άφησε ελεύθερο τον Σάτο που σκόραρε. Με τους Σλούκα και Γιασικεβίτσιους να ευστοχούν σε 1/2 βολές γράφτηκε το 17-25 του α' δεκαλέπτου.
Πίεσε και μείωσε ο Ολυμπιακός
Στο ξεκίνημα του β' δεκαλέπτου ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε και με 17-29 (+12), πριν ο Ολυμπιακός μειώσει σε 22-29 με τους Χάινς και Κέσελ. Ο Βουγιούκας που είχε περάσει στο παρκέ αντί του Μπατίστ, έδωσε πολλές μάχες με τον Άντιτς στις δύο ρακέτες. Ο τελευταίος είχε μεγάλο πάθος κι έδωσε πολλά επιθετικά ριμπάουντ στην ομάδα του που ήταν και ο πρωταρχικός λόγος για τον οποίο επέστρεψε στο ματς.
Πάντως, δεν ήταν αρκετό για τον Ολυμπιακό αυτό, καθώς οι "ερυθρόλευκοι" ήταν επιρρεπείς στο λάθος. Ωστόσο, το ευχάριστο για την ομάδα του Ίβκοβιτς ήταν ότι ο Διαμαντίδης δεν ήταν σε πολύ καλή μέρα, όμως ούτε ο Σπανούλης είχε βρει τα πατήματά του στο παρκέ με 1/5 σουτ. Στο 15΄το σκορ ήταν 24-31 μετά από 2/2 βολές του Άντιτς, ενώ οι "ερυθρόλευκοι" με σερί 7-0 μείωσαν σε 33-34 μέσα σε δύο λεπτά έκαναν το ματς ντέρμπι.
Οι "πράσινοι" έδειχναν νευρικοί και έτσι ο Πρίντεζης με 2/2 βολές έκανε το 35-36 στα 52'' πριν το τέλος του ημιχρόνου. Με ένα καλάθι του Καϊμακόγλου ο Παναθηναϊκός έφυγε για τα αποδυτήρια +3 (35-38), σε ένα ματς με πολλά λάθη (12-7).
Αντέδρασε με 10-0 ο Παναθηναϊκός
Στην επανάληψη, ο Ολυμπιακός με ένα γρήγορο 5-0 πήρε για δεύτερη μόλις φορά το προβάδισμα στο ματς (40-38) μετά από τρίποντο του Πρίντεζη. Η ψυχολογία πλέον ήταν για τους "ερυθρολεύκους", καθώς ο Παναθηναϊκός φαινόταν να μην έχει προσανατολισμό στην επίθεσή του.
Το 4ο φάουλ του Τσαρτσαρή και το 3ο του Μάριτς δημιούργησαν προβλήματα στους "πράσινους" που συμπλήρωσαν στο τρίλεπτο τα πέντε και ο Σπανούλης με 4/4 βολές συν ένα καλάθι του Πρίντεζη, έφεραν τους "ερυθρολεύκους" στο +8 (46-38). Ο πρώτος πόντος του Παναθηναϊκού στο β΄ημίχρονο επιτεύχθηκε με 1/2 βολές του Μπατίστ στα 3.40'' μετά την έναρξη του γ' δεκαλέπτου.
Ο Ολυμπιακός είχε βρει πια ρυθμό και με όπλο το πικ εν ρολ, οι Πρίντεζης και Σπανούλης πέτυχαν μερικά εύκολα καλάθια που εκτός από ψυχολογία τους έδωσαν και διαφορά 11 πόντων (56-45). Η μέγιστη τιμή της διαφοράς δε άγγιξε και τους 13 πόντους (58-45). Το τάιμ άουτ του Ομπράντοβιτς φαίνεται πως αφύπνισε τους "πράσινους" που έτρεξαν σερί 10-0 στο τελευταίο τετράλεπτο και μείωσαν σε 58-55 στο 30'.
Ντέρμπι για γερά νεύρα και νίκη στο σουτ
Στο δ' και καθοριστικό δεκάλεπτο ο Άντιτς με καλάθι και φάουλ έγραψε το 61-55, ενώ ο Κέσελ με τρίποντο έστειλε τη διαφορά στους 9 πόντους (66-57) στο 32'. Ο Χάινς κάρφωσε για το 68-59, όμως η είσοδος του Σάτο στο παρκέ έδωσε πνοή στον Παναθηναϊκό ο οποίος άρχισε να ροκανίζει τη διαφορά...
Με ένα τρίποντο του Τσαρτσαρή στα 4.25'' πριν το τέλος του τελικού ο Παναθηναϊκός μείωσε στο καλάθι (68-66) και υποχρέωσε τον Ίβκοβιτς να πάρει τάιμ άουτ. Για το επόμενο δίλεπτο δεν σημειώθηκε κανένα καλάθι με τους "ερυθρολεύκους" να κάνουν συνεχόμενα λάθη και τους "πράσινους" να είναι άστοχοι.
Στα 2.30'' πριν το τέλος του αγώνα, ο Καλάθης ισοφάρισε σε 68-68, ενώ ο Διαμαντίδης έκανε το 68-70 και ο Πρίντεζης ισοφάρισε σε 70-70. Στην επόμενη φάση ο Ντόρσεϊ έκανε επιθετικό φάουλ και ουσιαστικά μειώθηκαν οι ελπίδες του Ολυμπιακού για κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας. Ο Διαμαντίδης με 1/2 βολές έγραψε στα 26'' πριν το τέλος το τελικό 70-71.
Τα δεκάλεπτα: 17-25, 35-38, 58-55, 70-71
Ολυμπιακός (Ίβκοβιτς): Χάινς,11 Παπανικολάου, Άντιτς 13(2), Σπανούλης 12, Μάντζαρης 2, Ντόρσεϊ 2, Κέσελ 7(1), Γκετσεβίτσιους 2, Σλούκας 4(1), Πρίντεζης 17(1).
Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Σμιθ, Καϊμακόγλου 8, Μάριτς 6, Περπέρογλου, Μπατίστ 9, Λόγκαν, Σάτο 10(2), Γιασικεβίτσιους 10(1), Τσαρτσαρής 5(1), Διαμαντίδης 9, Βουγιούκας 7, Καλάθης 7(1).
MVP του τελικού ο Γιασικεβίτσιους
Ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του συγκλονιστικού 37ου τελικού του Κυπέλλου Ελλάδας. Το τρίποντο που πέτυχε στο δ΄δεκάλεπτο ήταν καθοριστικό για τη νίκη των "πράσινων". Πρώτος σκόρερ του τελικού ήταν ο Γιώργος Πρίντεζης με 17 πόντους.
Στην απονομή ο Δημήτρης Διαμαντίδης ως αρχηγός σήκωσε το Κύπελλο και αμέσως μετά το έδωσε στον Θανάση Γιαννακόπουλο, ο οποίος το πήρε και εκείνος στα χέρια του γεμάτος χαρά.
Τελικός Κυπέλλου Μπάσκετ
πηγη www.sport24.gr
Ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδας ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό είναι ο πέμπτος συνεχόμενος των "αιωνίων" και 8ος συνολικά στην ιστορία του θεσμού.
Στο κλειστό του Ελληνικού θα γίνει για μία ακόμα σεζόν ο μεγάλος τελικός του Κυπέλλου Ελλάδας, όπου οι δύο "αιώνιοι" θα αναμετρηθούν με στόχο το τρόπαιο.
Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είναι ο πολυνίκης προπονητής του θεσμού, ενώ ο Φραγκίσκος Αλβέρτης έχει τις περισσότερες συμμετοχές ως παίκτης. Διαβάστε όλα όσα πρέπει να ξέρετε πριν ξεκινήσει ο σαββατιάτικος τελικός.
Γνωρίζατε ότι...
...ο Φραγκίσκος Αλβέρτης έχει ήδη 9 συμμετοχές σε τελικό, τις περισσότερες από κάθε άλλο παίκτη στην Ελλάδα. Ακολουθούν με 8 ο Νίκος Γκάλης κι ο Παναγιώτης Γιαννάκης, που αγωνίστηκαν ωστόσο σε περισσότερες από μια ομάδες για να τα καταφέρουν. Από τους εν ενεργεία παίκτες, οι Διαμαντίδης, Μπατίστ και Τσαρτσαρής έχουν από 7!
...και στους δύο τελικούς που κέρδισε ο Ολυμπιακός τα δύο τελευταία χρόνια, πολυτιμότερος παίκτης αναδείχθηκε ο Μίλος Τεόντοσιτς.
...ο Παναθηναϊκός έχει κατακτήσει πέντε συνεχόμενες φορές τον τίτλο. Με τέσσερις συνεχόμενες κατακτήσεις ακολουθεί ο Άρης (1987-90), ενώ ο Ολυμπιακός στέφθηκε Κυπελλούχος συνεχόμενα την τριετία 1976-78.
...στην πρώτη θέση με τους προπονητές που έχουν συμμετάσχει τις περισσότερες φορές στο θεσμό, φιγουράρει ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς με 10 συμμετοχές και 6 νίκες (έχει χάσει δύο τελικούς από την ΑΕΚ το 2000 και το 2001 και ισάριθμους από τον Ολυμπιακό). Δεύτερος σε συμμετοχές προπονητής είναι ο Γιάννης Ιωαννίδης καθώς έφτασε μέχρι τον τελικό 8 φορές κι επικράτησε τις 6.
...ο Κώστας Τσαρτσαρής έχει κατακτήσει τρεις φορές τον τίτλο του MVP και μάλιστα συνεχόμενες (2007-2009).
...ο Παναθηναϊκός έχει τα περισσότερα Κύπελλα από κάθε άλλη ομάδα, με 12 κατακτήσεις. Ο Ολυμπιακός έχει 9, αφήνοντας από πέρσι 3ο τον Άρη με 8.
...καλύτερος "τριποντάκιας" του θεσμού είναι ο Παναγιώτης Γιαννάκης ο οποίος έχει ευστοχήσει σε 23 σουτ τριών πόντων. Δεύτερος ο Σούμποτιτς με 12, ενώ ένα λιγότερο έχει ο Διαμαντίδης που πάντως αγωνίζεται ακόμα κι έχει πιθανότητες να τους περάσει (ειδικά τον δεύτερο).
...οι δύο "αιώνιοι" έχουν αναμετρηθεί επτά φορές στον τελικό του θεσμού, με τους "πράσινους" να έχουν την υπεροχή και να προηγούνται με 5-2, ωστόσο τον Ολυμπιακό να μετράει δύο συνεχόμενες κατακτήσεις σε ισάριθμα χρόνια.
...ο Νίκος Γκάλης είναι ο πρώτος σκόρερ των τελικών έχοντας πετύχει 243 πόντους. Ακολουθεί στη δεύτερη θέση ο Παναγιώτης Γιαννάκης με 157, ενώ πάνω από 100 μετράει κι ο Στιβ Γιατζόγλου (145). Στην 7η θέση είναι ο Διαμαντίδης με 76 πόντους.
...οι Διαμαντίδης, Μπατίστ και Τσαρτσαρής μετρούν από 5 συνεχόμενα Κύπελλα Ελλάδας την πενταετία (2005-09). Ένα λιγότερο έχει ο Σπανούλης, ο οποίος την τελευταία τετραετία έχει στεφθεί Κυπελλούχος, είτε φορώντας τη φανέλα του Παναθηναϊκού (2008, 2009) είτε του Ολυμπιακού (2010-11).
Όλοι οι τελικοί του Κυπέλλου Ελλάδας:
1976: Ολυμπιακός-ΑΕΚ 81-69
Ολυμπιακός (Ματθαίου): Καστρινάκης 20, Γιατζόγλου 19, Διάκουλας 18, Μελίνι 11, Μπαρλάς 7, Ράμμος 2, Σισμανίδης 2, Σπανός 2, Γκαρώνης, Κοκορόγιαννης.
ΑΕΚ (Μουρούζης): Γιαννουζάκος 18, Κόντος 13, Τσοσκούνογλου 10, Καντέλης 10, Παπαδάτος 10, Τρόντζος 6, Νεσιάδης 2, Νυδριώτης, Αποστολίδης, Κατερουλιώτης.
1977: Ολυμπιακός-Πανιώνιος 103-88
Ολυμπιακός (Μουρούζης): Γιατζόγλου 31, Διάκουλας 17, Ράμμος 16, Καστρινάκης 12, Μπαρλάς 9, Μελίνι 8, Σισμανίδης 4, Γκαρώνης 3, Σπανός 3, Κοκορόγιαννης.
Πανιώνιος (Ματθαίου): Ράπης 23, Μίσσας 23, Δενδρινός 17, Φωτεινός 9, Παπαδάκης 8, Τσικίμης 6, Τσαντίκος 3, Κοσμόπουλος, Παύλου, Παναγιωτόπουλος.
1978: Ολυμπιακός-ΑΕΚ 83-72
Ολυμπιακός (Μουρούζης): Γιατζόγλου 28, Καστρινάκης 21, Διάκουλας 16, Μπαρλάς 14, Σισμανίδης 2, Κοκορόγιαννης 2, Γκαρώνης, Σπανός, Καρέλας, Ράμμος.
ΑΕΚ (Αμερικάνος): Γκέκος 19, Τρόντζος 17, Μπογατσιώτης 12, Γιαννουζάκος 8, Κανακάκης 6, Βαφόπουλος 4, Καρτερουλιώτης 4, Φώτσης 2, Αποστολίδης, Νεσιάδης
1979: Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 79-72
Παναθηναϊκός (Πολίτης): Κόντος 21, Παπαντωνίου 16, Κοκολάκης 15, Κορωναίος 12, Στεργάκος 11, Μπατής 4, Παπάζογλου, Γκάρος, Σίγκας, Ιωάννου.
Ολυμπιακός (Μουρούζης): Γιατζόγλου 28, Διάκουλας 15, Καστρινάκης 13, Μελίνι 8, Ραφτόπουλος 6, Σισμανίδης, Κοκορόγιαννης, Μπαρλάς, Σπανός, Σαμπάνης.
1980: Ολυμπιακός-ΑΕΚ 85-80
Ολυμπιακός (Μπαρλάς): Γιατζόγλου 25, Καστρινάκης 20, Ιορδανίδης 15, Διάκουλας 14, Μελίνι 8, Ραφτόπουλος 2, Ράμμος 2, Κοκορόγιαννης, Σπανός, Γκαρώνης.
ΑΕΚ (Τρόντζος): Γιαννουζάκος 21, Σταμέλος 18, Γκέκος 18, Γκούμας 9, Κανακάκης 9, Φώτσης 5, Κορωναίος, Πανταζής, Νεσιάδης, Τσοσκούνογλου
1981: ΑΕΚ-Ηρακλής 84-78
ΑΕΚ (Ντέβελι): Γκούμας 30, Γκέκος 17, Κανακάκης 12, Ραμπίδης 11, Γιαννόπουλος 10, Φώτσης 4, Αποστολίδης, Βελέγκας, Μαργαρίτης, Κορωναίος.
Ηρακλής (Κιουμουρτζόγλου): Καρατζουλίδης 29, Τζάμος 13, Πασιούδης 11, Αγραφιώτης 8, Δουβής 8, Τσουμής 5, Μαντής 4, Ναλμπάντης, Τσομπανάκης, Μουρατίδης.
1982: Παναθηναϊκός-ΠΑΟΚ 65-63
Παναθηναϊκός (Πολίτης): Στεργάκος 21, Κοκολάκης 13, Βίδας 12, Κορωναίος 10, Κόντος 7, Ιωάννου 2, Παπαντωνίου, Μπατής, Γεωργανάς, Κατσίνης.
ΠΑΟΚ (Ροδόπουλος): Αλεξανδρής 22, Φασούλας 11, Κωνσταντινίδης 10, Γαϊτάνης 9, Μ.Κατσούλης 6, Καλπάκης 5, Κουματσιώτης, Μπουρλίδας, Κατσούλης Ζ., Γαϊτάνης.
1983: Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 72-62
Παναθηναϊκός (Κέφαλος): Κορωναίος 19, Στεργάκος 13, Ανδρίτσος 12, Κοκολάκης 11, Κάππος 9, Ιωάννου 8, Καλογερόπουλος, Καρανάσος, Λυκούδης.
Ολυμπιακός (Μπαρλάς): Γιατζόγλου 14, Παραγιός 10, Καστρινάκης 9, Σκροπολίθας 8, Κασσίμης 6, Ραφτόπουλος 6, Κοκορόγιαννης 5, Κοζάκης 4, Καμπούρης, Σαμπάνης.
1984: ΠΑΟΚ-Άρης 74-70
ΠΑΟΚ (Ματθαίου): Πολίτης 8, Μ.Κατσούλης 12, Αγγελίδης, Μπακόπουλος 8, Ζ.Κατσούλης 2, Φασούλας 12, Αλεξανδρής 6, Σταυρόπουλος 26, Κωνσαντινίδης, Πολυχρονάκος
Άρης (Ιωαννίδης): Γκάλης 20, Νικήτας 13, Ρωμανίδης 2, Παραμανίδης, Φιλίππου 22, Τσαχτάνης 4, Δοξάκης, Κοκολάκης 9, Σταμάτης, Γεωργιάδης.
1985: Άρης-Παναθηναϊκός 86-70
Άρης (Ιωαννίδης): Γιαννάκης 37(8), Γκάλης 33(1), Χριστοφάκης, Φιλίππου 8, Κοκολάκης, Ρωμανίδης 2, Παραμανίδης, Δοξακάκης, Σταμάτης, Τσιτάκης.
Παναθηναϊκός (Κυρίτσης): Στεργάκος 17(3), Ιωάννου 2, Παπαπέτρου 4, Βασιλαντωνάκης, Ματθαιακάκης, Κορωναίος 10(1), Βίδας 17, Ανδρίτσος 13, Σκροπολίθας 7, Καρανάσος.
1986: Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 88-78
Παναθηναϊκός (Κυρίτσης): Ιωάννου 13(1), Βίδας 1, Ανδρίτσος 22, Παπαπέτρου 16, Στεργάκος 25, Σκροπολίθας 11(1), Πετρουδάκης,Κωνσταντός, Φραγκισκάτος.
Ολυμπιακός (Αναστασάτος): Σαμπάνης 7(1), Παραγιός 8, Μανιάτης 11, Κοζάκης 6, Καμπούρης 12, Χριστοδούλου 17(2), Παναγιωτόπουλος 13, Κούκης 2, Ναλμπάντης 2, Ντάκουλας.
1987: Αρης-Πανελλήνιος 110-70
Αρης (Ιωαννίδης):Λυπιρίδης 2, Γιαννάκης 14(4), Γκάλλης 52, Ρωμανίδης 18(2), Τσιτάκης, Σταμάτης 4, Φιλίππου 12, Παπαγεωργίου 4, Δοξάκης 4, Κασμερίδης.
Πανελλήνιος (Παύλου): Πανδρακλάκης 6, Μάλλαχ 23, Ζαφειρόπουλος, Τσέκος 2, Κοκορόγιαννης, Σταμάτης Αντ 3(1)., Ντάκουρης 10, Γιαννόπουλος 21(4), Τσαπραλής, Κατσίμπας 5.
1988: Άρης-ΑΕΚ 84-71
Άρης (Ιωαννίδης): Λυπηρίδης, Γκάλης 14, Γιαννάκης 35(5), Σούμποτιτς 14(4), Μισούνοφ 4, Ρωμανίδης 3(1), Δαλιάρης, Φιλίππου 12, Καραμανώλης, Δοξάκης 2.
ΑΕΚ (Νικητόπουλος): Παταβούκας 9(1), Αριδάς 20, Γιαννόπουλος 11, Σακελλαρίου, Αγιασωτέλης 6, Σκουρτόπουλος 2, Μιχελιδάκης, Γκέκος 18(2), Φώτσης 2, Κατσιγιάννης.
1989: Άρης-ΠΑΟΚ 91-86
Άρης (Ιωαννίδης): Γιαννάκης 15(3), Γκάλης 35, Σούμποτιτς 13(3), Μισούνοφ 2, Ρωμανίδης 6(1), Φιλίππου 3, Μ.Κατσούλης, Δοξάκης, Γουίλτζερ 17, Δαλιάρης.
ΠΑΟΚ (Πολίτης): Σταυρόπουλος 12(2), Πρέλεβιτς 10, Τζόουνς 29(1), Μέλις 1, Κόρφας 18(2), Φασούλας 7, Καρατζουλίδης 2, Μακαράς 3(1), Μπακόπουλος, Δώτσιος.
1990: Άρης-ΠΑΟΚ 72-62
Άρης (Ιωαννίδης): Λυπηρίδης, Γκάλης 35(1), Γιαννάκης 9, Σούμποτιτς 20(3), Μισούνοφ 7, Ρωμανίδης, Βράνκοβιτς 4, Βουρτζούμης, Δοξάκης, Κατσούλης Μ.
ΠΑΟΚ (Πολίτης): Σταυρόπουλος 17(1), Μπουντούρης 1, Πρέλεβιτς 8, Κόουκ 14(1), Κόρφας 6, Παπαχρόνης 1, Φασούλας 8, Μακαράς 7(1), Παπασαράντου, Καρατζουλίδης.
1991: Πανιώνιος-ΠΑΟΚ 73-70
Πανιώνιος (Τζούροβιτς): Φ.Χριστοδούλου 21(2), Γάσπαρης 20(2), Μπρούγος 12, Χρ.Χριστοδούλου, Χάτσον 12, Παναγόπουλος, Χουγκάζ, Μπαλής, Μποζιανάς, Μπάλας.
ΠΑΟΚ (Σάκοτα): Σταυρόπουλος 5(1), Πρέλεβιτς 19(1), Μπάρλοου 20(2), Κόρφας 16(1), Παπαχρόνης, Φασούλας 7, Ιωάννου, Μακαράς 3, Κατσίκης, Μπουντούρης.
1992: Άρης-ΑΕΚ 75-62
Άρης (Ιωάννου): Λυπηρίδης 7(1), Γιαννάκης 14(1), Γκάλης 18(1), Σούμποτιτς 3(1), Τζόουνς 9, Μισούνοφ 17, Βουρτζούμης 2, Πετσάρσκι 4, Αγγελίδης, Μπαλτατζής.
ΑΕΚ (Νικητόπουλος): Γαλακτερός 13(1), Παταβούκας 10(1), Παπασαράντου 3, Κατσικάρης 11(3), Λανές 9, Αριδάς 2, Τζόρνταν 10, Κουντουράκης 4, Πιούκας, Μπάκλεϊ.
1993: Παναθηναϊκός-Άρης 96-89
Παναθηναϊκός (Παβλίσεβιτς): Αλβέρτης 6(1), Σοκ 5(1), Γκάλης 36, Οικονόμου 6, Παπαπέτρου 2, Βράνκοβιτς 7, Κόμαζετς 30(4), Γεωργικόπουλος 2, Μυριούνης 2, Μισούνωφ.
Άρης (Σερφ): Λυπηρίδης 1, Γιαννάκης 30(3), Σούμποτιτς 3(1), Γάσπαρης 2, Άντερσον 23(2), Πετσάρσκι 11, Θίους 9, Βουρτζούμης 5(1), Ιωάννου 5, Γκέκος.
1994: Ολυμπιακός-Ηρακλής 63-51
Ολυμπιακός (Ιωαννίδης): Μπακατσιάς 7(1), Σιγάλας 2, Πάσπαλι 17, Νάκιτς 9, Φασούλας 15(1), Τόμιτς 7, Τάρλατς 2, Τάρπλεϊ 4, Σταμάτης, Καμπούρης.
Ηρακλής (Σάκοτα): Χωλόπουλος 6, Κακιούζης 6, Ντόναλτσον 8, Παναγιωτίδης 2, Αστεριάδης, Κούβελας 11, Ζντοβτς 10(1), Ταμπάκης 5, Σταυρόπουλος 3(1), Χατζόπουλος.
1995: ΠΑΟΚ-Πανιώνιος 72-53
ΠΑΟΚ (Λάιος): Μαματζιόλας 3(1), Γιαννούλης 3, Πρέλεβιτς 27(4), Μπαλογιάννης, Κόρφας 5(1), Γαλακτερός 2, Σάβιτς 21, Ρετζιάς 2, Μπούλαρντ 6, Μπουντούρης.
Πανιώνιος (Ίβκοβιτς): Χριστοδούλου 5, Μποσγανάς, Αγγέλου 6(2), Καλαϊτζής, Κικίλιας, Γέλιτς 5, Μέις 16, Μπέιλι 12, Καράγκουτης 9, Κουτσόπουλος.
1996: Παναθηναϊκός-Ηρακλής 85-74
Παναθηναϊκός (Μάλκοβιτς): Αλβέρτης 5, Σοκ 11(1), Κουούσμα 5(1), Οικονόμου 23(3), Κόρφας, Γιαννάκης 3, Βράνκοβιτς 13, Ουίλκινς 25(1), Σταυρακόπουλος, Πετσάρσκι.
Ηρακλής (Γιατζόγλου): Κακιούσης 10, Μακ Ντάνιελ 23(2), Αγγέλου, Αστεριάδης, Γιαννουζάκος 14(2), Κουντουράκης, Μωραίτης, Κούβελας, Μπρούγος 6, Τάρπλεϊ 21.
1997: Ολυμπιακός-Απόλλων Π. 80-78
Ολυμπιακός (Ίβκοβιτς): Μπακατσιάς 3, Σιγάλας 3(1), Γκρέι 6, Παπανικολάου 6, Νάκιτς 4(1), Φασούλας 21, Τόμιτς 8, Τάρλατς 10, Βελπ 5, Ρίβερς 14(1).
Απόλλων Π. (Αλεξανδρής): Νεμάνια, Βούκσεβιτς 19(2), Ράιλι 2, Χατζόπουλος 3(1), Αργυρόπουλος, Ταμπάκης, Βετούλας 3(1), Έλις 24, Μολφέτας 7, Μυριούνης 20.
1998: Άρης-ΑΕΚ 71-68
Άρης (Μαγκώτσιος): Λιαδέλλης 22(1), Χρυσανθόπουλος 3(1), Πάσπαλι 12, Σιούτης 15(2), Γαλακτερός 3(1), Ναχάρ 3, Αγγελίδης 5(1), Φλώρος, Όρντμαν, Μπόνι 8.
ΑΕΚ (Ιωαννίδης): Κολντεμπέλα 2, Λάσα 13(2), Πρέλεβιτς, Άντερσον 18, Χατζής 14(2), Λάρσεν, Κακιούζης 4, Τσακαλίδης 6, Άντερσεν, Αλεξάντερ 11.
1999: ΠΑΟΚ-ΑΕΚ 71-54
ΠΑΟΚ (Φλεβαράκης): Κολντεμπέλα 5, Νικολαίδης Σ. 2, Μπέρι 19, Μασλαρινός, Μπαλογιάννης 16(4), Κινγκ 21, Μοράλες 2, Γιαννούλης 6, Κακιούσης, Δέσπος, Χρήστου, Πέραλ.
ΑΕΚ (Πολίτης): Παπανικολόπουλος 3(1), Κορωνιός 2, Ντάνιελς 12(2), Πρέλεβιτς 2, Αρλάουκας 18, Χατζής 5(1), Ντικούδης, Τσακαλίδης 7, Άντερσεν 2, Κακιούζης 3, Παπαδόπουλος.
2000: ΑΕΚ-Παναθηναϊκός 59-57
ΑΕΚ (Ίβκοβιτς): Μισιακός, Χάνσελ 2, Χατζής 2, Κορωνιός 12(2), Ντικούδης 4, Τσακαλίδης 12, Μιούρσεπ 9(1), Μπούι 8(1), Κακιούζης 10(1), Παπανικολόπουλος, Οσάλιβαν.
Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Αλβέρτης 2, Καλαϊτζής 2, Ρότζερς 5(1), Φώτσης, Τζεντίλε, Μποντιρόγκα 11, Μπουντούρης 3(1), Ρέμπρατσα 18, Μπερκ 4, Κάτας 12, Κοχ, Γλυνιαδάκης.
2001: ΑΕΚ-Παναθηναϊκός 66-64
ΑΕΚ (Ίβκοβιτς): Στεφάνοφ 20 (3), Παντελιάδης, Κικίλιας, Χάμινκ 2, Χατζής, Κουτλουάι 22 (3), Ντικούδης 6, Μιούρσεπ 2, Μπετς 9, Κακιούζης 5, Ζήσης, Μησιακός
Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Αλβέρτης 11 (1), Καλαϊτζής 5, Κοχ 1, Ρότζερς, Φώτσης 5, Τζεντίλε 2, Μποντιρόγκα 20, Μίντλετον 4, Ρέμπρατσα 12, Μπαλογιάννης 3 (1), Μπέρκ, Ροδόστογλου.
2002: Ολυμπιακός-Μαρούσι 74-66
Ολυμπιακός (Σούμποτιτς): Μπουντούρης 3, Παπαλουκάς 11, Ρισασέ 6, Αμανατίδης 8, Φορντ 24, Φόρεστ 4, Ντε Μιγκέλ 8, Φέμερλινγκ 2, Τόμιτς 8(2), Παπανικολάου.
Μαρούσι (Πετρόπουλος): Φαλέκας, Κορωνιός 11(3), Κοχ 19(5), Μπερκ 11, Κόνλον 11, Ολιβερ 7(1), Σπανούλης 3(1), Μαρμαρινός 1, Μασλαρινός, Μανωλόπουλος 3, Παυλίδης, Τσιάκος.
2003: Παναθηναϊκός-Άρης 81-76
Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Αλβέρτης 22(3), Καλαϊτζης, Παπαδόπουλος 6, Λάκοβιτς 14(1), Φώτσης 9, Μπαλογιάννης, Κουτλουάι 20(3), Μίντλετον 10, Τσρτσαρής, Μακντόναλντ, Βιδάλης.
Άρης (Αλεξανδρής):Σόλομον 8(1), Γκρεγκόφ 15(3), Ραϊτσεβιτς 4, Λάππας 9(1), Νικολαίδης Π. 11(1), Χαριτόπουλος, Γκαγκαλούδης, Αγγέλοφ, Λιχολίτοφ 5, Στακ 12, Γκργκατ 12, Μεραχτζάκης.
2004: Άρης - Ολυμπιακός 73-70
Αρης (Μπάρτον): Πάρκερ 21 (3), Ραίσεβιτς 2, Λάππας, Κυρίτσης, Κόμματος 11, Βετούλας 2, Μπέιλι 12(2), Λικχολίτοφ 13, Στακ 12, Νίκιλα.
Ολυμπιακός (Σάκοτα): Γιούρακ 10, Χαρίσης 13 (1), Γκόρενς 4, Διαμαντόπουλος 11 (1), Γιαννουζάκος, Λιαδέλης 6, Γιαννόπουλος 9(1), Σκλάβος 4, Μπάγκαριτς 7, Βολκοβίσκι 6, Χαραλαμόπουλος, Πρίντεζης.
2005: Παναθηναϊκός - Άρης 72-68
Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Διαμαντίδης 6, Λακοβιτς 15(2), Σκεπάνοβιτς 9 (2), Τσαρτσαρής 14, Μπατίστ 12, Χατζηβρέττας, Αλβέρτης 8(2), Φεμερλινκ 4, Κουτουλάϊ 3(1), Καλαϊτζής 1, Παπανικολάου, Μπάξτερ.
Άρης (Μπάρτον): Κόλινς 21(4), Πάντιους 9(1), Κάστλ 11(1), Μεσεριάκωφ 6, Στικ 6, Ραϊσεβιτς 1, Σχορτσιανίτης 8, Ασημακόπουλος 3, Τζόνσον 2, Καραποστόλου, Κυρίτσης 1, Χαριτόπουλος.
2006: Παναθηναϊκός -Μαρούσι 68-57
Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Αλβέρτης, Παπανικόλαου, Σκεπάνοβιτς 6 (2), Τσαρτσαρής 16 (2), Μπατίστ 10, Χατζηβρέττας 2, Φεμερλινκ , Λάκοβιτς 13 (2), Σπανούλης 7, Διαμαντίδης 5, Τομάσεβιτς 9, Σάκοτα.
Μαρούσι (Γιαννάκης): Μπλάκνει 22 (5), ΝικολαΪδης 3 (1), Μπουντούρης, Κυρίτσης 12, Σέκουλιτς 5 (1), Χόμαν 9, Στεφανίδης 3 (1), Κολώκας, Καϊμακόγλου 1, Καράγκουτης 2, Γιαννουλάκος, Νοέας.
2007: Παναθηναϊκός -Ρέθυμνο 87-48
Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Αλβέρτης 5 (1), Τσαρτσαρής 14 (1), Μπατίστ 8, Χατζηβρέττας 5, Διαμαντίδης 11 (2), Τομάσεβιτς 6, Σάκοτα 2, Βούγιανιτς 5 (1), Μπετσίροβιτς 11 (1), Σισκάουσκας 9 (1), Ντικούδης 6, Γιαβτόκας 5.
Ρέθυμνο (Κουφός) Κυριακόπουλος 8 (2), Κούμουλος 5 (1), Σπανός 7 (2), Λιάτσος 8 (1), Χουλιάρας 2, Τσιριγωτάκης 7 (1), Πανάρας 6, Κωστής, Βαρδαβάς Σολομωνίδης, Κορωνίδης 5 (1), Μλαντένοβιτς.
2008: Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 79-81
Ολυμπιακός (Γιαννάκης): Παπαμακάριος, Καυκής, Μπλάκνεϊ 4, Γκριρ 28 (4), Τεόντοσιτς 8 (1), Ματσιγιάουσκας 5 (1), Βασιλόπουλος 15 (3), Βασιλειάδης, Πρίντεζης, Μπουρούσης 11, Τζάκσον 10, Τσακαλίδης.
Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Αβέρτης, Διαμαντίδης 9 (1), Ντικούδης, Περπέρογλου 8 (2), Χατζηβρέττας 6 (2), Σπανούλης 20 (4), Τσαρτσαρής 14 (3), Ουίνστον 11 (2), Μπατίστ 5, Ζίζιτς, Πρκάτσιν, Γιασικεβίτσιους 8 (1).
2009: Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 70-80
Ολυμπιακός (Γιαννάκης): Παπαλουκάς 13, Πελεκάνος, Βούιτσιτς 4, Μιλόσεβιτς, Μπουρούσης 10, Χαλπερίν 3, Γκριρ 11, Πάργκο 7, Βασιλόπουλος 8, Σχορτσιανίτης 3, Πρίντεζης 9, Ερτσέγκ 2.
Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Σπανούλης 9, Περπέρογλου 9, Μπατίστ 12, Φώτσης 13, Χατζηβρέττας, Νίκολας 6, Τσαρτσαρής, Διαμαντίδης 16, Πέκοβιτς 5, Γιασικεβίτσιους 10.
2010: Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 68-64
Ολυμπιακός (Γιαννάκης): Παπαλουκάς 3, Πεν 7, Τσίλντρες 7, Βούιτσιτς 4, Μπουρούσης 8, Χαλπερίν, Κλέιζα 12, Βασιλόπουλος, Μαυροκεφαλίδης 2, Σχορτσανίτης 3, Γλυνιαδάκης, Τεόντοσιτς 20.
Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Τέπιτς, Σπανούλης 4, Περπέρογλου 6, Μπατίστ 10, Φώτσης 2, Χάισλιπ 6, Νίκολας 10, Διαμαντίδης 12, Πέκοβιτς 12, Γιασικεβίτσιους 2.
2011: Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 74-68
Ολυμπιακός (Ιβκοβιτς): Παπαλουκάς, Παπανικολάου 8(2), Γκόρντον 2, Πρίντεζης, Μπουρούσης 13, Κέσελ 4(1), Μαυροκεφαλίδης 16, Χαλπερίν 9(1), Γλυνιαδάκης 2, Έρτσεγκ 2, Τεόντοσιτς 18(2)
Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Τέπιτς 2, Μάριτς, Περπέρογλου 5(1), Μπατίστ 17, Φώτσης 8(2), Σάτο 7(1), Νίκολας, Τσαρτσαρής 4, Διαμαντίδης 17(3), Βουγιούκας, Καλάθης 2, Καϊμακόγλου 6.
Ντόρσεϊ - "Όπλο μας η Άμυνα!"
Ο Τζόι Ντόρσεϊ μίλησε στο Sport24.gr για την εμφατική νίκη των "ερυθρολεύκων" και απένειμε τα εύσημα στην αμυντική λειτουργία του Ολυμπιακού σε ολόκληρο τον αγώνα. Ο Αμερικανός, ο οποίος πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση με τη φανέλα των Πειραιωτών και ταλαιπώρησε τους αντιπάλους του, προσφέροντας παράλληλα θέαμα με όμορφα καρφώματα ανέφερε αρχικά: "Ήταν ένα πολύ καλό παιχνίδι και μία πολύ σημαντική νίκη για εμάς". Στη συνέχεια μίλησε για το ματς και το "κλειδί" της νίκης του Ολυμπιακού: "Δεν χάσαμε την ψυχραιμία μας και πήραμε το θετικό αποτέλεσμα. Πιστεύω ότι το "κλειδί" για να πάρουμε τη νίκη, το όπλο μας ήταν η άμυνα μας. Παίξαμε πραγματικά την άμυνα που μπορούμε και δεν επιτρέψουμε στην Εφές, η οποία είναι μία πάρα πολύ καλή ομάδα να κάνει το παιχνίδι της Ακολουθήσαμε τις οδηγίες του προπονητή μας, κάναμε ότι μας είπε και φτάσαμε στη νίκη. Ήταν καλή δουλειά από όλους, παίξαμε πολύ καλά το πιν-εν-ρολ, βγάλαμε εύκολα καλάθια, βρήκαμε πολλούς τρόπους να φτάσουμε στο καλάθι του αντιπάλου". "Διαφορετικό ματς στην Τουρκία" Δεν παρέλειψε, πάντως να μιλήσει και για το δεύτερο παιχνίδι μεταξύ των δύο ομάδων στην Κωνσταντινούπολη, λέγοντας: "Η αναμέτρηση στην Τουρκία δεν θα είναι εύκολη και το γνωρίζουμε αυτό. Θα είναι ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι. Φυσικά και δεν θέλουμε να χάσουμε θα δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό σε ακόμα ένα παιχνίδι. Οι αγώνες στην Ευρωλίγκα δεν είναι εύκολοι, ειδικά σε αυτό το επίπεδο. Αυτό ξέρω από την εμπειρία που έχω και θα πρέπει να κοιτάμε τον κάθε αγώνα ξεχωριστά για να προχωρήσουμε".
πηγή : www.sport24.gr
NBA-top 10!
Η βολή- ρεκόρ του Τιμ Ντάνκαν, η αυτοκρατορική τάπα του Αλ Τζέφερσον στον Κόμπε Μπράιαντ, το εκπληκτικό κάρφωμα του Αντρε Ιγκουοντάλα, η άλει-ουπ συνεργασία του Κρις Πολ με τον Μπλέικ Γκρίφιν και στο νούμερο 1 το νικητήριο καλάθι του Ντιρκ Νοβίτσκι κόντρα στους Σέλτικς. Αυτά κι άλλα πολλά στο Top-10 της ημέρας.
Περιστέρι - Κολοσσός Ρόδου 46-66
Καταιγιστική εμφάνιση από τον Κολοσσό Ρόδου, ο οποίος πέρασε σαν... σίφουνας από το "Ανδρέας Παπανδρέου", επικρατώντας του Περιστερίου με 66-46.
Ο Κολοσσός Ρόδου πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση απέναντι στο Περιστέρι (66-46) στα δυτικά προάστια και σημείωσε την 10η νίκη του στο πρωτάθλημα της Basket League ΟΠΑΠ.
Οι παίκτες του Βασίλη Φραγκιά επέβαλαν από τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης τον ρυθμό τους και έφτασαν με συνοπτικές διαδικασίες στο θετικό αποτέλεσμα... στραγγαλίζοντας με την αμυντική τους λειτουργία τους γηπεδούχους.
Από τους νικητές ο Άγγελος Τσάμης πέτυχε 15 πόντους, ενώ ο Κώστας Χαρίσης σταμάτησε στους 13. Για το Περιστέρι που προσπάθησε ο Σωτήρης Μανωλόπουλος σημείωσε 16 πόντους για τους γηπεδούχους.
Ο αγώνας:
Ο Κολοσσός Ρόδου ξεκίνησε ορεξάτος το παιχνίδι και κατάφερε να προηγηθεί στο 3' με 6-7, έπειτα από καλάθι του Χόπσον. Στο 6' του αγώνα ο Αλέξης Πέτρουλας θα μειώσει σε 8-13 για το Περιστέρι για να αρχίσει το σερί του Κολοσσού μέχρι το 15' του παιχνιδιού.
Η ψαλίδα μεταξύ των δύο ομάδων θα αρχίσει να ανοίγει και ο Άγγελος Τσάμης θα πετύχει το 8-17 για τον σύλλογο από το "σμαραγδένιο νησί". Ο Κολοσσός θα συνεχίσει να ελέγχει τον ρυθμό του αγώνα, με το πρώτο δεκάλεπτο να ολοκληρώνεται στο 8-21 για τους παίκτες του Βασίλη Φραγκιά και το Περιστέρι χωρίς σκορ για τέσσερα λεπτά...
Πάτησε γκάζι!
Έπειτα οι φιλοξενούμενοι επωφελήθηκαν από την αστοχία του συγκροτήματος του Αργύρη Πεδουλάκη και σε συνδυασμό με την δική τους ευστοχία ξέφυγαν στο 12' με 8-26, ύστερα από τρίποντο του Κομποδιέτα και 8-31 με όμορφη ενέργεια του Πάνου στο 14'.
Ο Πέτρουλας θα είναι ο παίκτης που θα ξεκολλήσει το Περιστέρι από το 8 και θα σημειώσει το 10-31, σκοράροντας για τους γηπεδούχους μετά από εννέα αγωνιστικά λεπτά. Ο Κολοσσός θα συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό και ο Άγγελος Τσάμης με 2/2 βολές θα κάνει το 10-35.
Το Περιστέρι στα τελευταία δύο λεπτά θα προσπαθήσει να ισορροπήσει τον αγώνα, όμως το ημίχρονο θα ολοκληρωθεί με προβάδισμα 26 πόντων για τον Κολοσσό Ρόδου, ο οποίος ήταν επιβλητικός στα πρώτα 20 λεπτά (16-42), ύστερα από καλάθι του Άγγελου Τσάμη.
Δεν ανησύχησε ο Κολοσσός
Στην τρίτη περίοδο το Περιστέρι ξεκίνησε δυνατά και με δύο τρίποντα από τους Σκοτ, Μότσνικ μάζεψε την διαφορά, δείχνοντας τις προθέσεις του από τα πρώτα λεπτά, για να μειώσει ακόμα περισσότερο ο Έντουαρντς σε 24-42 στο 23'.
Ο κόουτς του Κολοσσού, Βασίλης Φραγκιάς θα καλέσει τάιμ άουτ και οι φιλοξενούμενοι θα ξεφύγουν, έπειτα από καλάθι και εύστοχη συμπληρωματική βολή του Άγγελου Τσάμη με 24-51 στο 26'.
Το Περιστέρι θα πιέσει σε μία προσπάθεια να γυρίσει την εις βάρος του κατάσταση, όμως το τρίτο δεκάλεπτο θα κλείσει με προβάδισμα 23 πόντων για τον Κολοσσό Ρόδου (30-53).
Στα τελευταία δέκα λεπτά δύσκολα θα μπορούσε να αλλάξει η κατάσταση με τους φιλοξενούμενους να παίρνουν το θετικό αποτέλεσμα με 66-46, σημειώνοντας την δέκατη νίκη τους στο πρωτάθλημα της Basket League ΟΠΑΠ.
Τα δεκάλεπτα: 8-21, 16-42, 30-53, 46-66.
Περιστέρι (Πεδουλάκης): Παπαντωνίου, Καυκής 3, Γιαννόπουλος, Μανωλόπουλος 16(2), Σκοτ 9(2), Έντουαρντς 6, Πέτρουλας 5, Τσιλούλης, Μότσνικ 7(1).
Κολοσσός Ρόδου (Φραγκιάς): Λιακόπουλος 3(1), Χάτεν 4, Πάνος 6, Γεωργαλής 8(2), Ασημακόπουλος 6, Μπόικιν, Χαρίσης 13, Τσάμης 15(2), Χόπσον 6, Κομποδιέτας 5(1), Δανάς, Αυγενικός.
ΠΗΓΗ www.sport24.gr
Να γιατι ο Kobe Bryant ειναι.. κορυφαίος!
Ο Κόμπι Μπράιαντ απέδειξε για μία ακόμη φορά γιατί θεωρείται ο κορυφαίος παίκτης στο ΝΒΑ..
Ο άσος των Λος Άντζελες Λέικερς όταν διαπίστωσε πως δεν μπορεί να σουτάρει, πέταξε με δύναμη την μπάλα στο ταμπλό, πήδηξε πιο ψηλά από όλους και πέτυχε καλάθι με δική του ... ασίστ!
Ο Μπράιαντ χάρισε τη νίκη (108-99) στην ομάδα του με αντίπαλο τους Χιούστον Ρόκετς που άντεξαν μέχρι και το τελευταίο 12λεπτο. Έβαλε 37 πόντους, ενώ είχε 8 ριμπάουντ και 6 ασίστ…
NBA Northwest Division - Preview
Οι Thunder του Kevin Durant μοιάζουν το απόλυτο φαβορί στην Northwest Division, με τους πληγωμένους Blazers και τους Nuggets να εμφανίζονται έτοιμοι να κάνουν ζημιές όποτε τους δοθεί η ευκαιρία.
Δείτε τα preview της Pacific και της Southwest Division καθώς και το πρόγραμμα της πρεμιέρας του ΝΒΑ.
Την περσινή χρονιά η Oklahoma City θεωρείτο η ανερχόμενη δύναμη στο ΝΒΑ, με τον Durant και την παρέα του να δικαιώνουν τις προσδοκίες. Το θέμα όμως είναι τι θα κάνουν φέτος που πλέον τους περιμένουν όλοι. Και αυτό γιατί δεν θα έχουν και εύκολο έργο. Οι Blazers μπαίνουν επίσημα στην ‘’μετά Brandon Roy’’ εποχή, ωστόσο συνεχίζουν να έχουν ένα από τα πιο γεμάτα ρόστερ στο ΝΒΑ, ακόμα και με τον Greg Oden τραυματία.
Φυσικά κανένας δεν μπορεί να υποτιμήσει ούτε τους Nuggets, που πιθανόν να ήταν στην θέση των Thunder αν ήταν πιο τυχεροί στα μεταξύ τους παιχνίδια, τους νεανικούς Timberwolves που έχουν έναν εξαιρετικό προπονητή στον πάγκο (Rick Adelman) και πολύ ταλέντο, αλλά και τους Utah Jazz, που βρίσκονται σε χρονιά αναδόμησης, ωστόσο δεν θα έλεγαν όχι σε πιθανή τους είσοδο στα πλέι-οφ.
Oklahoma City Thunder
Τι έκαναν πέρυσι: Τερμάτισαν στην πρώτη θέση της Northwest με ρεκόρ 55-27. Στον πρώτο γύρο των play off είχαν εύκολο έργο απέναντι στους Nuggets (4-1) και στη συνέχεια λύγισαν με τα χίλια ζόρια την αντίσταση των ψυχωμένων Grizzlies (4-3). Στους τελικούς της Δύσης έπεσαν πάνω στους Mavericks και όντας άπειροι, αποκλείστηκαν κερδίζοντας μόλις μια φορά σε πέντε αναμετρήσεις.
Ο προπονητής: Scott Brooks. Παραμένει στη θέση του head coach για τέταρτη συνεχόμενη σεζόν και είναι ο άνθρωπος στον οποίο οφείλουν οι Thunder το γεγονός ότι έχουν γίνει ομάδα πρωταθλητισμού. Ο 46χρονος τεχνικός κάνει πολλές περισσότερες δουλειές από αυτές που θα περίμενε κανείς, μιλάει σε όλη τη διάρκεια της offseason με τους παίκτες του και προσέχει σε υπερβολικό βαθμό τις προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ, ώστε να διατηρήσει η ομάδα την ταυτότητά της και να προοδεύσει βάσει ενός πολύ συγκεκριμένου πλάνου.
Ο σταρ: Στα 23 του χρόνια, έχει ήδη τέσσερις γεμάτες σεζόν στην καμπούρα του. Ο Kevin Durant είναι ένας από τους κορυφαίους σκόρερ του πρωταθλήματος (ο κορυφαίος κατά την άποψη του συντάκτη) και ένα από τα πιο αυθεντικά ταλέντα που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια. Από τους 30.1 πόντους ανά παιχνίδι τη σεζόν 2009-2010, έπεσε πέρυσι στους 27.7 και η αλήθεια είναι ότι κρίθηκε αρκετές φορές με μεγάλη αυστηρότητα. Φέτος, όμως, έχει δουλέψει πιο σκληρά από ποτέ και θέλει να φτάσει μέχρι το τέλος της διαδρομής.
Το κλειδί: O Russell Westbrook. Προέρχεται από την καλύτερη χρονιά της τριετούς καριέρας του (21.9 πόντοι, 8,3 ασίστ), αλλά ήταν ο αδύναμος κρίκος όταν έπρεπε να δικαιολογήσει τον τίτλο του αρχηγού. Τα play off τον πίεσαν στα όριά του, όμως ο 23χρονος play maker είναι ένας εξαιρετικός παίκτης που υστερεί μόνο στο περιφερειακό σουτ.
Τα νέα πρόσωπα: Ο guard Lazar Hayward αποκτήθηκε μέσω ανταλλαγής από τους Timberwolves και μέχρι στιγμής είναι το μοναδικό νέο πρόσωπο, πλην του Reggie Jackson, του 21χρονου play maker που επέλεξαν οι Thunder στο νούμερο 24 του draft.
Πλεονεκτήματα: Η παρουσία του Durant είναι ευλογία για τους Thunder, οι οποίοι έχουν όλα τα φόντα για να φτάσουν μέχρι τον τίτλο και να πρωταγωνιστήσουν για πολλά χρόνια. Ο κόσμος και η έδρα είναι πραγματικά το κάτι άλλο για τα δεδομένα του ΝΒΑ, ενώ υπάρχει ένας εξαιρετικός παίκτης σε κάθε θέση, ειδικά από τη στιγμή που ο Kendrick Perkins έγινε πέρυσι μέλος της ομάδας. Ισορροπημένο σύνολο, δίνει την ίδια προσοχή σε άμυνα και επίθεση.
Μειονεκτήματα: Ο αδύναμος πάγκος, στον οποίο υπάρχει ένας παίκτης επιπέδου all star (James Harden), ένας σπουδαίος ρολίστας (Serge Ibaka), ένας καλός άσος (Eric Maynor) και στη συνέχεια το… χάος.
Minnesota Timberwolves
Τι έκαναν πέρυσι: Τερμάτισαν στην τελευταία θέση της περιφέρειας, με ρεκόρ 17-65. Είχαν το χειρότερο ρεκόρ σε όλο το ΝΒΑ!
Ο προπονητής: Νέο πρόσωπο στην ομάδα, ο Rick Adelman θέλει στα 65 του χρόνια να βοηθήσει τους εξαιρετικά ταλαντούχους παίκτες των Λύκων να επαναφέρουν τη Minnesota στο προσκήνιο. Ο εξαιρετικός coach αποχαιρέτησε τους Rockets μετά από μια πενταετία και αντικατέστησε τον Kurt Rambis, ώστε να εμπνεύσει, να μεταδώσει τις γνώσεις του και να βρει νέα κίνητρα στη δύση της καριέρας του.
Ο σταρ: Και ηγέτης και αρχηγός, ο Kevin Love είναι και λίγο άτυχος που δεν αγωνίζεται σε μια καλύτερη ομάδα. Στα 23 του έχει καταφέρει να γίνει ο κορυφαίος ριμπάουντερ του πρωταθλήματος (πέρυσι είχε 15,2 ανά παιχνίδι), ενώ μέτρησε 53 συνεχόμενα double-double και έγινε ο πρώτος που σκόραρε 30 πόντους και κατέβασε 30 “σκουπίδια”, 29 χρόνια μετά τον Moses Malone. Φέτος εμφανίζεται σε καλύτερη φυσική κατάσταση από ποτέ, έχει δουλέψει ακόμη περισσότερο στο περιφερειακό σουτ και θέλει να κυριαρχήσει.
Το κλειδί: Καλός ο Barea, καλός και ο Ridnour, όμως δεν μπορούν να σταθούν σαν βασικοί play maker. Γι’ αυτό και το ρόλο του βαρόμετρου θα έχει ο Ricky Rubio. Αν ο Ισπανός προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του αμερικανικού μπάσκετ και ανεβάσει επίπεδο την ομάδα της Minnesota, τότε κανείς δεν ξέρει ποιο θα είναι το ταβάνι αυτής της ομάδας. Το σίγουρο είναι πως οι νέοι συμπαίκτες του νιώθουν ευτυχισμένοι, γνωρίζοντας ότι ο Rubio είναι ο ορισμός του pass-first play maker.
Τα νέα πρόσωπα: Εκτός από τον Rubio, πολλά περιμένουν οι Timberwolves και από τον παίκτη που επέλεξαν στο νούμερο δυο του draft, τον forward Derrick Williams. Ο Barea θα δώσει ενέργεια και πόντους ερχόμενος από τον πάγκο, ενώ ο βετεράνος Brad Miller θα καλύψει μαζί με τους Σέρβους Milicic – Pekovic τη θέση του center. Ο rookie (νούμερο 42 στο draft) Malcolm Lee, τέλος, δύσκολα θα βρει χρόνο συμμετοχής στη γεμάτη θέση του shooting guard.
Πλεονεκτήματα: Και μόνο που στο ρόστερ υπάρχουν 11 παίκτες γεννημένοι το 1986 κι έπειτα, λέει πολλά. Οι Λύκοι θα έχουν σκαμπανεβάσματα, θα απογοητευτούν μετά από ήττες, όμως ο ενθουσιασμός τους και η ενέργεια που θα βγάζουν, μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να έχει, ακόμη και βραχυπρόθεσμα. Καλός προπονητής, παίκτες των οποίων τα χαρακτηριστικά δένουν καλά μεταξύ τους και ένα κοινό που διψάει για να δει την ομάδα του να κερδίζει.
Μειονεκτήματα: Ο μικρός μέσος όρος ηλικίας θα τους αναγκάσει να αντιμετωπίσουν σημαντικά προβλήματα, κυρίως πνευματικού χαρακτήρα. Απουσιάζει ο center φόβητρο, αν και ο Love σκοράρει και κατεβάζει ριμπάουντ και για τον ψηλό που τον συμπληρώνει στη front line. Αν η χρονιά δεν κυλήσει καλά, τότε ο απόφοιτος του UCLA θα ψάξει τρόπο για να αλλάξει πόλη και ομάδα, γεγονός που αγχώνει παράγοντες και οπαδούς.
Denver Nuggets
Τι έκαναν πέρυσι: Τερμάτισαν δεύτεροι, με ρεκόρ 50-32, αλλά δεν είχαν δυνάμεις για κάτι παραπάνω, μιας και έχασαν εύκολα στον πρώτο γύρο των play off με 4-1 από τους Thunder.
Ο προπονητής: George Karl. Πιστός στρατιώτης των Σβόλων από το καλοκαίρι του 2005, δεν δείχνει κουρασμένος και βρίσκει συνεχώς νέα κίνητρα. Η αλήθεια, βέβαια, είναι πως κατά καιρούς διαχειρίστηκε εξαιρετικά ρόστερ, χωρίς να καταφέρει να φτάσει μακριά στα play off.
Ο σταρ: Αν και δεν υπάρχει ο σούπερ σταρ που θα κάνει τη μεγάλη διαφορά, ο Nene είναι παίκτης που αλλάζει τις ισορροπίες. Ο Βραζιλιάνος σέντερ, ο κορυφαίος free agent στο φετινό παζάρι, ανανέωσε το συμβόλαιό του και θα σηκώσει μεγαλύτερο βάρος από κάθε άλλη χρονιά.
Το κλειδί: Ο Andre Miller, o Lawson και ο Afflalo αποτελούν εγγύηση για τις θέσεις των guard, ο Gallinari θα έχει λογικά θέση βασικού και ο παίκτης που μπορεί να κάνει τη διαφορά είναι ο rookie Kenneth Farried. Πρόκειται για έναν πληθωρικό forward, ο οποίος έχει τρομερά αθλητικά προσόντα και έφεση στο ριμπάουντ. Με δεδομένο ότι ο Kenyon Martin είναι “φυλακισμένος” στην Κίνα, ο Farried θα έχει αρκετές ευκαιρίες για να αποδείξει ότι μπορεί να σταθεί σε αυτό το επίπεδο.
Τα νέα πρόσωπα: Ο Farried επιλέχθηκε στο draft, όπως και ο Jordan Hamilton. Ο Andre Miller ανταλλάχθηκε με τον Raymond Felton που κατέληξε στο Portland, ενώ ο Rudy Fernandez μετακόμισε από τους Mavericks, με τους οποίους δεν πρόλαβε να αγωνιστεί, μαζί με τον Corey Brewer.
Πλεονεκτήματα: Καλή πεντάδα, γεμάτος πάγκος και λύσεις σε κάθε θέση. Το ταλέντο συνδυάζεται με την εμπειρία των βετεράνων και το σύνολο είναι πιο ισορροπημένο από κάθε άλλη σεζόν. Αν καταφέρουν να ελευθερωθούν από τις κινέζικες ομάδες τους ο J. R. Smith, ο Kenyon Martin και ο Wilson Chandler, τότε οι Nuggets θα είναι υπερπλήρεις.
Μειονεκτήματα: Δεν έχουν χτυπητές αδυναμίες, πέρα από το γεγονός ότι η απουσία της τριάδας των “κινέζων” μπορεί να τους στερήσει ένα καλύτερο πλασάρισμα στα play off.
Portland Blazers
Τι έκαναν πέρυσι: Δεν τα πήγαν κι άσχημα, αν και θα μπορούσαν κάτι καλύτερο από το 48-34 με το οποίο ολοκλήρωσαν τη regular season. Στα play off στάθηκαν άτυχοι, αφού έπεσαν πάνω στους Mavericks. Λύγισαν με 4-2, αλλά ήταν η ομάδα που δυσκόλεψε περισσότερο από κάθε άλλη την παρέα του Dirk Nowitzki.
Ο προπονητής: Nate McMillan. Στα 47 του, έχει βγάλει ρίζες στον πάγκο των Blazers. Δεν είναι ο κορυφαίος προπονητής του πρωταθλήματος, όμως η άμυνα που παίζει η ομάδα του φέρει την προσωπική του σφραγίδα. Ξεκινάει κάθε σεζόν με μεγαλεπήβολους στόχους, όμως δεν έχει πετύχει ακόμη την υπέρβαση. Είναι, βέβαια και άτυχος, διότι δεν έχει δει ακόμη τον Greg Oden να βγάζει μια ολόκληρη σεζόν, ενώ έχασε και τον κορυφαίο παίκτη της ομάδας τα τελευταία χρόνια: τον Brandon Roy.
Ο σταρ: Με την αποχώρηση του Roy από την ενεργό δράση, ο συγκεκριμένος τίτλος πηγαίνει δικαιωματικά στον LaMarcus Aldridge. Αν και του έχει φορεθεί κατά καιρούς η ταμπέλα του… soft, ο 26χρονος forward είναι ένα από τα κορυφαία τεσσάρια στο ΝΒΑ. Σκοράρει με αξιοθαύμαστη συνέπεια, μπορεί να το κάνει από πολλές θέσεις του παρκέ και είναι ένας εξαιρετικός επιθετικός. Αν είχε λίγο περισσότερο τσαγανό, θα μάζευε περισσότερα από 7,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, αριθμός που συνόδευε πέρυσι τους 20.8 πόντους που πετύχαινε σε 43 (!!!) λεπτά συμμετοχής.
Το κλειδί: Αν και ο παίκτης-βαρόμετρο σε αυτή την ομάδα είναι ο Nicolas Batum, εμείς θα επιλέξουμε τον νεοαποκτηθέντα Jamal Crawford. Με τον Wes Matthews να παίρνει τη θέση του Roy στην πεντάδα, ο Crawford θα πρέπει να δώσει αυτά που έδινε στις προηγούμενες ομάδες του: Πόντους ερχόμενους από τον πάγκο, αξιόπιστο περιφερειακό σουτ και λύσεις όταν η μπάλα ζυγίζει πολλά κιλά. Εχει την εμπειρία, έχει το ταλέντο και αν προσαρμοστεί στο στυλ του McMillan, μπορεί να εξελιχθεί σε σπουδαίο όπλο για τους Blazers.
Τα νέα πρόσωπα: Εκτός από τον Crawford, στο Portland μετακόμισαν ο Raymond Felton, μέσω της ανταλλαγής που έστειλε τον Andre Miller στους Nuggets, o γηραιότερος παίκτης του ΝΒΑ (39 ετών) center Kurt Thomas και o rookie Nolan Smith (pg).
Πλεονεκτήματα: Εχουν έναν βασικό κορμό, που μπορεί να καλύψει την απώλεια του Roy. Ανανέωσαν το ρόστερ τους, θα κρατήσουν τον Nicolas Batum με επέκταση συμβολαίου, προσπαθούν να ρίξουν τον μέσο όρο ηλικίας και ακολουθούν μια συγκεκριμένη φιλοσοφία, αυτή του προπονητή τους.
Μειονεκτήματα: Εχουν ταλαιπωρηθεί πολύ από σοβαρούς τραυματισμούς και παίζουν και φέτος με τη φωτιά. Ο Marcus Camby δύσκολα θα αντέξει να βγάλει τη σεζόν χωρίς βοήθειες και μάλιστα στη θέση του center που υπάρχει ο μόνιμα απόντας Oden και ο γερόλυκος Thomas. Τέλος, μόνο, κακό κάνει η φημολογία ότι ο ιδιοκτήτης Paul Allen θέλει να πουλήσει τις μετοχές, έστω κι αν πρόσφατα διέψευσε αυτά τα σενάρια.
Utah Jazz
Τι έκαναν πέρυσι: Θέλουν να ξεχάσουν τη χρονιά που πέρασε για πολλούς λόγους. Εχασαν τον Boozer που μετακόμισε στους Bulls, έδωσαν τον Deron Williams στους Nets και είδαν τον Jerry Sloan να αποσύρεται από την ενεργό δράση, μετά από 23 χρόνια στη Utah. Δεν προκρίθηκαν στα play off, έχοντας ρεκόρ 39-43 στη regular season.
Ο προπονητής: Tyrone Corbin. Στα 48 του χρόνια, ξεκινάει την πρώτη του σεζόν σαν head coach, μιας και πέρυσι είχε την ταμπέλα του “interim”. Δεν είναι ο προπονητής που θα αλλάξει τις ισορροπίες σε μια ομάδα, πόσο μάλλον από τη στιγμή που διαδέχθηκε έναν πραγματικό θρύλο των πάγκων. Δεν θα κριθεί με μεγάλη αυστηρότητα, αλλά δεν είναι και σίγουρο ότι θα βγάλει τη χρονιά στη Utah αν οι Jazz συνεχίσουν να απογοητεύουν.
Ο star: Οι Μορμόνοι είναι μια από τις ελάχιστες ομάδες που δεν έχουν έναν παίκτη πραγματικό star. Παρόλα αυτά, ο Al Jefferson σηκώνει το μεγαλύτερο βάρος. Εκ των κορυφαίων του πρωταθλήματος στο παιχνίδι στο low post, δεν έχει βρει ακόμη μια ομάδα που θα τον βοηθήσει να κάνει μια χρονιά επιπέδου all star. Στα 26 του ψάχνει να βρει αν είναι power forward η center και προσπαθεί να ωριμάσει σαν χαρακτήρας.
Το κλειδί: Derrick Favors. Βρέθηκε στη Utah από… σπόντα, σαν μέρος της ανταλλαγής που έστειλε τον Deron Williams στο New Jersey. Στην δεύτερη σεζόν του έχει ξεκινήσει δυναμικά και θα παλέψει με τον Paul Millsap για μια θέση στη βασική πεντάδα. Γύρω του οι Jazz θέλουν να χτίσουν την ομάδα του μέλλοντος, αλλά περιμένουν και άμεση βοήθεια, ειδικά από τη στιγμή που ο Favors έχει δείξει πως έχει το ταλέντο για να πρωταγωνιστήσει.
Τα νέα πρόσωπα: Ο Enes Kanter δεν έπαιξε ποτέ στο NCAA λόγω του σκανδάλου με τα χρήματα που πήρε από τη Fenerbahce, όμως επιλέχθηκε στο νούμερο 3 του draft. Θα δικαιώσει τους Μορμόνους που λατρεύουν τον δυναμισμό του κοντά στο καλάθι; Ο Josh Howard θα δώσει λύσεις στην περιφέρεια, αρκεί να μείνει υγιής, ενώ ο βετεράνος Jamal Tinsley θα προσπαθήσει έστω και σαν τρίτος play maker να βγάλει το ψωμί του. Θα έχει, πάντως, έναν δυνατό ανταγωνιστή, τον Alec Burks, τον οποίο “τσίμπησαν” οι Jazz στο νούμερο 12 του draft.
Πλεονεκτήματα: Πέρα από το γεγονός ότι έχουν μια πεντάδα νεαρών παικτών που μπορούν να κάνουν από καλή, μέχρι σπουδαία καριέρα, δεν βρίσκουμε κάτι άλλο που να μας αναγκάσει να παρακολουθήσουμε με αγωνία τα παιχνίδια τους. Το θετικό είναι ότι οι οπαδοί τους θα στηρίξουν τη νέα προσπάθεια, ελπίζοντας σε καλύτερες μέρες.
Μειονεκτήματα: Δεν έκαναν ομαλή μετάβαση στην μετά-Sloan εποχή. Ο Corbin μοιάζει με άπειρο καπετάνιο σε φουρτούνα. Εχουν χάσει την αύρα που είχαν μέχρι πριν από δυο χρόνια και την αγωνιστική τους ταυτότητα. Τους λείπουν παίκτες-κράχτες.
πηγή www.sport24.gr
NBA Southwest Division - Preview
Χρονιά αποδείξεων είναι για τις ομάδες της Southwest η φετινή, αφού κανείς δεν ξέρει τι να περιμένει τόσο από τους Πρωταθλητές Mavericks, όσο και από τους Spurs, τους Grizzlies, τους Hornets και τους Rockets.
Δείτε τα preview της Pacific και της Northwest Division καθώς και το πρόγραμμα της πρεμιέρας του ΝΒΑ.
Θα μπορέσουν να υπερασπιστούν τον τίτλο οι Mavericks; Αντέχουν τα γέρικα κορμιά των Spurs άλλη μία απαιτητική σεζόν; Θα κάνουν την υπέρβαση οι Grizzlies; Πως θα αντιδράσουν οι Hornets στην ‘’μετά Chris Paul’’ εποχή; Θα μπουν στα πλέι-οφ οι Rockets; Σε κανέναν άλλο όμιλο του ΝΒΑ δεν τίθενται τόσα ερωτήματα όσα στη Southwest, που ανέδειξε πέρυσι τον Πρωταθλητή (Mavs), την ομάδα με το καλύτερο ρεκόρ στη Δύση (Spurs) και την έκπληξη της χρονιάς (Grizzlies).
Dallas Mavericks
Τι έκαναν πέρυσι: Ξεπέρασαν κάθε προσδοκία (των άλλων, γιατί οι ίδιοι το έλεγαν όλη τη σεζόν) και ξεκινώντας από την τρίτη θέση της Δύσης με ρεκόρ 57-25 έφτασαν μέχρι την κατάκτηση του Πρωταθλήματος, επικρατώντας στους τελικούς με 4-2 των Heat.
Ο προπονητής: Rick Carlisle. O έμπειρος τεχνικός ετοιμάζεται για την τέταρτη χρονιά του στον πάγκο των Mavericks. Όντας ο «Προπονητής της χρονιάς» το 2002, ο Carlisle είχε δείξει από τα πρώτα του βήματα στο Detroit την αξία του, αφού ουσιαστικά οι Pistons που κατέκτησαν το Πρωτάθλημα του 2004 ήταν δικό του δημιούργημα. Του αρέσουν οι πειραματισμοί και εν αντιθέσει με τους άλλους τεχνικούς του ΝΒΑ δεν έχει πρόβλημα να αλλάζει συνεχώς την βασική του πεντάδα μέχρι να βρει αυτό που ψάχνει. Κάπως έτσι έχρισε βασικό κατά την διάρκεια των περσινών τελικών με τους Heat τον J.J Barea φέρνοντας τούμπα την σειρά.
Ο σταρ: Dirk Nowitzki. Ο Γερμανός φόργουορντ αποτελούσε για χρόνια το Α και το Ω της ομάδας. Είναι πλέον χωρίς αμφιβολία ο καλύτερος παίκτη στην ιστορία του συλλόγου, ενώ μετά και την περσινή του παρουσία στα πλέι-οφ “κλείδωσε” μία θέση στο Hall Of Fame. Σούτινγκ γκαρντ σε σώμα σέντερ, παίζει πάουερ φόργουορντ και σκοράρει όποτε και όπως θέλει. Αυτό όμως που τον κάνει να ξεχωρίζει είναι ότι έχει τεράστια καρδιά και δεν φοβάται ποτέ να πάρει την ευθύνη του τελευταίου σουτ. Ηγέτης με όλη τη σημασία της λέξης.
Το κλειδί: Την περσινή χρονιά ο Brendan Haywood έζησε στην σκιά του Tyson Chandler, αφού μέσα σε μία νύχτα από βασικός σέντερ του Dallas έγινε παγκίτης. Με τον Chandler όμως να έχει μετακομίσει πλέον στους Knicks, η θέση του βασικού σέντερ ανήκει στον απόφοιτο του κολεγίου του North Carolina, που καλείται να καλύψει ένα τεράστιο κενό. Αν τα καταφέρει τότε θα έχουν ελπίδες και οι Mavs για κάτι καλό.
Τα νέα πρόσωπα: Ο Lamar Odom είναι σίγουρα η σημαντικότερη προσθήκη των περσινών Πρωταθλητών, αφού έχει τη δυνατότητα να κάνει τα πάντα στο γήπεδο και μάλιστα πολύ καλά. Ο Vince Carter και ο Delonte West που ήρθαν σαν free agent αναμένεται να δώσουν πολλές λύσεις στην περιφέρεια, με τον πρώτο να λογίζεται ως βασικός, ενώ και ο Brandan Wright που ήρθε σχετικά αθόρυβα στην ομάδα ίσως πάρει χρόνο συμμετοχής όταν χρειάζονται ανάσες οι Nowitzki/Odom/Haywood. Προσθήκη της τελευταίας στιγμής ήταν το ‘’αιώνιο ταλέντο’’ Sean Williams, ο οποίος πιθανόν να έχει την τελευταία του ευκαιρία να αποδείξει ότι ωρίμασε.
Πλεονεκτήματα: Αν υπάρχει κάτι που σίγουρα δεν λείπει από τους Mavs αυτό είναι η εμπειρία. Οι Πρωταθλητές έχουν στο ρόστερ τους παίκτες-νικητές (Dirk, Jason Kidd, Shawn Marion, Jason Terry, Odom) που θα δίνουν τα πάντα κάθε φορά για τη νίκη. Όταν κάποιος τους αντιμετωπίζει ξέρει ότι θα έχει δύσκολο βράδυ, αφού δεν τα παρατάνε ποτέ ότι και αν λέει ο πίνακας του σκορ.
Μειονεκτήματα: Το κενό του Chandler δεν θα καλυφθεί εύκολα. Σίγουρα ο Haywood είναι ένας καλός παίκτης και ο Odom θα δώσει λύσεις, αλλά κανένας από τους δύο δεν είναι Chandler. Μπορεί να μην έχουν εξίσου μεγάλο όνομα, αλλά και οι DeShawn Stevenson και J.J Barea είχαν σημαντικό ρόλο πέρυσι στην ομάδα όντας καθοριστικοί στην πορεία των Mavs. Ο Carter είναι ο αντι-Stevenson, ωστόσο, αν και είναι πολύ καλύτερος επιθετικός, στην άμυνα οι δύο παίκτες δεν συγκρίνονται. Αν δεν κάνει καλή χρονιά ο West ή ο Rodrique Beaubois τότε στο Dallas ίσως αντιμετωπίσουν προβλήματα σε βάθος χρόνου, αφού τα χρόνια έχουν αρχίσει και βαραίνουν την ομάδα.
San Antonio Spurs
Τι έκαναν πέρυσι: Ξεκίνησαν εκρηκτικά την σεζόν και αναδείχτηκαν εύκολα πρώτοι σε όλη την Δυτική περιφέρεια με ρεκόρ 61-21. Στα πλέι-οφ ωστόσο έπεσαν θύματα έκπληξης και αποκλείστηκαν από τους Grizzlies στον πρώτο γύρο με 4-2.
Ο προπονητής: Gregg Popovich. Πραγματική ‘’αλεπού’’ των πάγκων, ο Αμερικανός με τις Σερβικές ρίζες έχει καθιερωθεί πλέον ως ένας από τους καλύτερους προπονητές της λίγκας, κάτι που αποδεικνύεται από το γεγονός ότι είναι ένας από τους μόλις πέντε προπονητές στην ιστορία του ΝΒΑ με τουλάχιστον τέσσερα Πρωταθλήματα στην κατοχή του. Κάθισε στον πάγκο των Spurs στα μέσα της σεζόν 1996/97 και έχει μείνει στο ίδιο μέρος από τότε. Απέδειξε μαζί με την διοίκηση των Τεξανών ότι ακόμα και μία ομάδα από μικρή αγορά μπορεί να κατακτήσει το Πρωτάθλημα, αρκεί να κάνει στις σωστές κινήσεις.
Ο σταρ: Tim Duncan. Το τοτέμ των Spurs. O φόργουορντ/σέντερ από τις Παρθένους νήσους θεωρείται ένας από τους καλύτερους πάουερ φόργουορντ στην ιστορία της λίγκας. Κατά πολλούς είναι ο καλύτερος όλων των εποχών. Ένας από τους πιο έξυπνους ψηλούς στο ΝΒΑ, παίκτης που από την ρούκι χρονιά του έμοιαζε να έχει έρθει από μία άλλη εποχή. Σουτάκι με ταμπλό, όχι άλματα στον Θεό, εξαιρετικός αμυντικός. Όταν είναι υγιής οι Spurs είναι άλλη ομάδα και ας έχει πατήσει τα 35 του χρόνια.
Το κλειδί: Υγεία. Μοιάζει κλισέ, ωστόσο στους Spurs αυτό είναι το μόνο που ζητάνε κάθε χρόνο για να μπορέσουν να θέσουν στόχους. Τα κορμιά των Duncan/Ginobili, ακόμα και του νεαρότερου Parker έχουν ταλαιπωρηθεί πολύ τα τελευταία χρόνια. Αν έπρεπε πάντως κάποιος να εστιάσει σε παίκτη, τότε το κλειδί για το San Antonio δεν αποκλείεται να είναι Tiago Splitter. Ο Βραζιλιάνος σέντερ πέρυσι δεν πήρε πολύ χρόνο συμμετοχής, ωστόσο μετά και την απόσυρση του Antonio McDyess δεν αποκλείεται να κληθεί να βγει μπροστά.
Τα νέα πρόσωπα: Ο T.J Ford ήταν για χρόνια στο περιθώριο στους Pacers και ελπίζει να συνεχίσει την παράδοση των Spurs να “ανασταίνουν” παίκτες που όλοι έχουν ξεγράψει. Το άλλο νέο πρόσωπο του San Antonio, o ρούκι Kawhi Leonard, θέλει από την πλευρά του να συνεχίσει μία άλλη παράδοση των “Σπιρουνιών” - αυτή των καλών ρούκι – και αναμένεται να έχει αρκετό χρόνο συμμετοχής.
Πλεονεκτήματα: Ομάδα με προσωπικότητα, με παίκτες που χάρη στην πειθαρχία που έχει επιβάλει ο Popovich ξέρουν πάντα τι να κάνουν στο γήπεδο. Ο κορμός των Spurs είναι ίδιος εδώ και χρόνια, έτσι εν αντιθέσει με άλλες ομάδες δεν θα χαθεί χρόνος για να βρεθεί χημεία. Η τριάδα των Spurs (Duncan/Ginobili/Parker) ακόμα και έτσι γερασμένη παραμένει μία από τις καλύτερες τριάδες της λίγκας.
Μειονεκτήματα: Τα κορμιά των Duncan-Ginobili έχουν ταλαιπωρηθεί πολύ τα τελευταία χρόνια από τραυματισμούς. Πέρυσι ο Popovich βρήκε τον τρόπο να τους κρατάει φρέσκους μειώνοντας τον χρόνο συμμετοχής τους ή ξεκουράζοντάς τους σε back to back παιχνίδια. Με την κανονική περίοδο όμως να έχει “στριμωχτεί” σε 120 μέρες δεν είναι σίγουρο αν θα μπορεί να κάνει το ίδιο και φέτος. Η παραχώρηση του George Hill στους Pacers αδυνάτισε τον πάγκο της ομάδας, ο οποίος παραμένει πάντως ένα από τους καλύτερους του ΝΒΑ. Αν δεν ξεπεταχθεί πάντως κανένα καινούριο ‘’φυντάνι’’ όπως τα προηγούμενα χρόνια τότε οι Spurs θα έχουν πρόβλημα.
New Orleans Hornets
Τι έκαναν πέρυσι: Ξεκίνησαν την σεζόν με 8-0 και συνολικά 11 νίκες σε 12 παιχνίδια! Στη συνέχεια πάντως επικράτησε η… λογική και τερμάτισαν την έβδομη θέση της Δύσης με ρεκόρ 46-36. Στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ ‘’τρόμαξαν’’ λίγο τους Lakers πριν αποκλειστούν τελικά με 4-2
Ο προπονητής: Monty Williams. Πανέτοιμος για την δεύτερη σεζόν του στη Νέα Ορλεάνη είναι ο νεαρός τεχνικός, ο οποίος στην παρθενική του παρουσία σε πάγκο ομάδας πέρυσι άφησε υποσχέσεις. Σωστή διαχείριση του ρόστερ και ικανότητα να πάρει το καλύτερο δυνατό μέχρι και από τον τελευταίο παίκτη της ομάδας ήταν τα δύο δυνατά χαρακτηριστικά του Williams, ο οποίος διαχειρίστηκε μία χαρά και την παραφιλολογία γύρω από τον Chris Paul.
Ο σταρ: Eric Gordon. Ο νεαρός γκαρντ ήταν ο παίκτης γύρω από τον οποίο ‘’χτίστηκε’’ η ανταλλαγή του Chris Paul στους Clippers. Εξαιρετικός σκόρερ (22.3 πόντοι πέρυσι), πολύ καλός σουτέρ και συνεπής αμυντικός παρά το χαμηλό του ύψος, ο απόφοιτος του κολεγίου της Indiana αναμένεται να σηκώσει μεγάλο μέρος της επιθετικής παραγωγικότητας της ομάδας.
Το κλειδί: Carl Landry. Την ίδια στιγμή που οι Emeka Okafor και Chris Kaman θα ‘’κονταροχτυπιούνται’’ για την θέση του βασικού σέντερ της ομάδας, ο Landry θα έχει κλειδώσει την θέση του βασικού πάουερ φόργουορντ. Χρήσιμος παίκτης, με καλή επαφή με το καλάθι, έχει αποδείξει πως όταν του δίνεται χώρος και χρόνος μπορεί να είναι πολύ παραγωγικός είτε ερχόμενος από τον πάγκο είτε παίζοντας βασικός.
Τα νέα πρόσωπα: Η τριάδα των Gordon, Kaman και Al-Farouq Aminu που ήρθαν από τους Clippers για χάρη του Paul ξεχωρίζει στις νέες προσθήκες της ομάδας, με τους τρεις παίκτες να αναμένεται να έχουν σημαντικό ρόλο στην ομάδα. Χρόνο συμμετοχής θα πάρει λογικά και ο DaJuan Summers, ενώ στον σύλλογο ανήκουν πλέον και οι ρούκι Brian Butch και Jerome Dyson.
Πλεονεκτήματα: Το σημαντικότερο πλεονέκτημα των Hornets είναι ότι δεν τους υπολογίζει κανείς! Από εκεί και πέρα λίγες ομάδες θα έχουν καλύτερη γραμμή ψηλών από αυτούς. Trevor Ariza, Aminu, Landry, Jason Smith, Okafor και Kaman σχηματίζουν μία απρόσμενα δυνατή γραμμή ψηλών που θα δημιουργήσει πολλά προβλήματα σε πολλούς, ενώ ο Gordon αναμένεται να έχει πολλή ώρα τη μπάλα στα χέρια του στην περιφέρεια για να δημιουργήσει, κάτι που όπως έδειξε στους Clippers μπορεί να το κάνει καλά.
Μειονεκτήματα: Το γεγονός ότι το ΝΒΑ είναι ακόμα ο Ιδιοκτήτης της ομάδας δεν είναι καλό ούτε για τους Hornets ούτε για την ίδια τη λίγκα, που καλείται να βρει γρήγορα μία λύση. Όχι γιατί οι παίκτες δεν θα νιώθουν ασφαλείς χωρίς διοίκηση, αλλά επειδή απλώς δεν είναι σωστό. Στο αγωνιστικό μέρος τώρα, είναι δεδομένο ότι το κενό ενός παίκτη του διαμετρήματος του Paul δεν καλύπτεται εύκολα, με την περιφερειακή γραμμή της ομάδας να είναι αδύνατη πίσω από τους Gordon και Jarrett Jack, αφού μόνο ο Marco Bellinelli μπορεί να δώσει λύσεις, με όλους τους υπόλοιπους γκαρντ να μην έχουν παραστάσεις.
Memphis Grizzlies
Τι έκαναν πέρυσι: Πραγματοποιώντας την αντεπίθεσή τους μετά το All Star Game κατέκτησαν την όγδοη θέση στην Δύση με ρεκόρ 46-36. Στα πλέι-οφ σόκαραν τον μπασκετικό κόσμο αποκλείοντας τους Spurs στον πρώτο γύρο, ενώ στον δεύτερο γύρο έβγαλαν το λάδι των Thunder πριν αποκλειστούν με 4-3.
Ο προπονητής: Lionel Hollins. Ο άνθρωπος που έδωσε ταυτότητα στην ομάδα από την πρώτη ημέρα που κάθισε στον πάγκο της τον Ιανουάριο του 2009. Αρχικά έμοιαζε με προσωρινή λύση, ωστόσο οι Grizzlies αποφάσισαν τελικά το καλοκαίρι του 2010 να τον διατηρήσουν στην άκρη του πάγκου της ομάδας. Και δεν θα το μετάνιωναν. Ο Hollins έδωσε κίνητρο στον Zach Randolph να γίνει ξανά παίκτης επιπέδου All-Star, στήριξε τον Mike Conley χρίζοντάς τον βασικό πόιντ γκαρντ και έδωσε ευκαιρίες σε όλους τους παίκτες, φτιάχνοντας μία ομάδα-μοντέλο.
Ο σταρ: Zach Randolph. Για χρόνια ο ταλαντούχος φόργουορντ θεωρείτο ένας παίκτης που έκανε καλά νούμερα σε κακές ομάδες. Πέρυσι όμως απέδειξε σε όλους ότι είναι ένας από τους καλύτερους πάουερ φόργουορντ του Πρωταθλήματος. Πραγματικό ‘’θηρίο’’ κάτω από τα καλάθια, υπάρχουν στιγμές που μοιάζει ασταμάτητος στην επίθεση, προκαλώντας εφιάλτες στους προσωπικούς του αντιπάλους.
Το κλειδί: Rudy Gay. Υπήρξαν πολλοί που υποστήριξαν πέρυσι ότι μετά τον τραυματισμό του νεαρού φόργουορντ οι Grizzlies βρήκαν ρυθμό. Άλλοι πάλι υποστήριξαν πως με τον Gay στην σύνθεσή του το Memphis μπορεί και να κατακτούσε το Πρωτάθλημα! Όπως και να έχει, ξαφνικά η φετινή σεζόν είναι χρονιά αποδείξεων για τον απόφοιτο του κολεγίου του Connecticut, ο οποίος καλείται να δώσει το κάτι παραπάνω στην ομάδα για να φτάσει στην υπέρβαση.
Τα νέα πρόσωπα: Στο Memphis θέλησαν να κρατήσουν ίδιο τον κορμό τους, χωρίς να κάνουν εντυπωσιακές κινήσεις. Σε αυτή την λογική υπέγραψαν μόνο με δύο γκαρντ, τον ρούκι Josh Selby και τον Jeremy Pargo, αλλά και έναν βετεράνο φόργουορντ, τον Brian Skinner. Ο σοβαρός τραυματισμός του Darrell Arthur όμως (ρήξη αχίλλειου τένοντα, χάνει την σεζόν) τους έχει αναγκάσει να βγουν στην αγορά για να βρουν έναν ψηλό να δίνει ανάσες στους Randolph-Gasol.
Πλεονεκτήματα: Ομάδα με ταλέντο σε όλες τις θέσεις. Έχει μία από τις πιο γεμάτες περιφερειακές γραμμές στο ΝΒΑ, με παίκτες για όλα τα γούστα. Οργανωτές (Conley, Vasquez), καλούς αμυντικούς (Allen, Young, Henry), σουτέρ (Mayo) και σκόρερ (Gay). Όχι βέβαια πως η γραμμή ψηλών δεν είναι καλή, αφού το δίδυμο των Randolph-Gasol είναι ένας από τα πιο παραγωγικά ζευγάρια ψηλών στο ΝΒΑ.
Μειονεκτήματα: Σίγουρα οι Randolph-Gasol είναι εξαιρετικοί, ωστόσο πίσω από αυτούς μετά και τον τραυματισμό του Arthur υπάρχει προς το παρόν μόνο ο βετεράνος Brian Skinner. Είναι δεδομένο βέβαια ότι οι Grizzlies θα κάνουν ότι μπορούν να βρουν έναν καλό παίκτη. Ένα ακόμα ζήτημα είναι πως θα ξαναμπεί στην ομάδα ο Gay, αφού περιέργως πέρυσι οι ρόλοι φάνηκαν να είναι πιο ξεκάθαροι στην ομάδα μετά τον τραυματισμό του.
Houston Rockets
Τι έκαναν πέρυσι: Ξεκίνησαν άλλη μία σεζόν με την ελπίδα ότι ο Yao Ming θα είναι υγιής και θα στοχεύσουν ψηλά. Πολύ νωρίς όμως ο Κινέζος σέντερ μπήκε στα… πιτς, για να ανακοινώσει το καλοκαίρι ότι κόβει το μπάσκετ, με τους Rockets να μένουν εκτός πλέι-οφ με ρεκόρ 43-39.
Ο προπονητής: Kevin McHale. Ο Θρυλικός πάουερ φόργουορντ των Celtics είναι ο αντικαταστάτης του Rick Adelman στον πάγκο των Rockets. Συνολικά στην προπονητική του καριέρα έχει μόλις 94 αγώνες στο βιογραφικό του, σε δύο διαφορετικές περιόδους στους Minnesota Timberwolves, τις σεζόν 2004/05 και 2008/09. Δυνατή προσωπικότητα, έχει κερδίσει τον σεβασμό όλων, ωστόσο ουσιαστικά μέχρι στιγμής δεν υπάρχει σημαντικό δείγμα γραφής του.
Ο σταρ: Luis Scola. Ο Kevin Martin πιθανόν να διαφωνεί με αυτό, αφού πέρυσι είχε 23.5 πόντους μέσο όρο, όντας ο πρώτος σκόρερ των Rockets. Ο Αργεντινός φόργουορντ όμως είναι ο πραγματικός σταρ της ομάδας, όντας αναγκασμένος τα δύο τελευταία χρόνια να παλεύει κάτω από τα καλάθια με τα θηρία. Και τα καταφέρνει μία χαρά, κάτι που αποδεικνύεται και από τους 18.3 πόντους και τα 8.2 ριμπάουντ που είχε πέρυσι.
Το κλειδί: Kyle Lowry. Ο απόφοιτος του κολεγίου του Villanova είναι ο κύριος υπεύθυνος που οι Rockets παραχώρησαν πέρυσι χωρίς δισταγμό τον Aaron Brooks με ανταλλαγή στους Suns. Πολύ δυνατός για πλέι-μέικερ, έκλεισε την σεζόν με 13.5 πόντους, 4.1 ριμπάουντ και 6.7 ασίστ, κατευθύνοντας ιδανικά το παιχνίδι της ομάδας, κάτι που αναμένεται να κάνει και φέτος.
Τα νέα πρόσωπα: Η προσθήκη του Samuel Dalembert είναι αυτή που ξεχωρίζει στο Houston, αφού ο Αϊτινός σέντερ προσφέρει το απαραίτητο ύψος που έλειπε στην ομάδα. Από εκεί και πέρα οι Rockets πρόσθεσαν στο ρόστερ τρεις ρούκι και έναν παίκτη με μικρή εμπειδία στο ΝΒΑ. O λόγος για τους Marcus Morris, Chandler Parsons και Donatas Motejunas που επέλεξαν στο ντραφτ και τον Jeff Andrien που υπέγραψε σαν free agent. Κάποιοι από αυτούς, με πρώτο τον Morris λογικά θα έχουν ρόλο.
Πλεονεκτήματα: Στις θέσεις 1-3 οι Rockets είναι από τις πιο γεμάτες ομάδες του Πρωταθλήματος, έχοντας παίκτες όπως οι εξελίξιμοι Lowry και Dragic, ο σκόρερ Martin και οι αθλητικοί Chase Budinger και Courtney Lee. Αν παίξουν με βάση το ταλέντο τους και οι Terence Williams και Jonny Flynn τότε οι ‘’Ρουκέτες’’ θα είναι υπερπλήρεις στην περιφερειακή γραμμή. Δεν πρέπει βέβαια να ξεχνάμε και τον σταθερότερο παίκτη της ομάδας που αγωνίζεται στην θέση του πάουερ φόργουορντ, τον Luis Scola.
Μειονεκτήματα: Με εξαίρεση τον Scola δεν υπάρχει κάτω από το καλάθι κάποιος παίκτης να απειλεί με συνέπεια στην επίθεση. Στην θέση του σέντερ πίσω από τον νεοαποκτηθέντα Dalembert υπάρχει μόνο ο απογοητευτικός Hasheem Thabeet. Οι Scola, Jordan Hill, Motejunas και Patrick Patterson θα δίνουν αναγκαστικά με… βάρδιες ανάσες στον Dalembert. Αν τελικά ο Terence Williams δεν έχει ωριμάσει, τότε ο Budinger θα πρέπει να κάνει πολλή καλή χρονιά για να μην υπάρχει πρόβλημα και στην θέση του σμολ φόργουορντ.
πηγη www.sport24.gr
