Μαρσέλο Μπιέλσα και Ντιέγκο Σιμεόνε μοιράστηκαν τα ίδια αποδυτήρια για 36 αγώνες, όταν ο πρώτος ήταν επί μια τετραετία (1998-2002) προπονητής της Εθνικής Αργεντινής και ο δεύτερος κυνηγούσε με μανία την μπάλα σε όλες τις γωνιές των γηπέδων. Καθηγητής και μαθητής κράτησαν άριστες σχέσεις, έγιναν καλοί φίλοι, παρακολουθούσαν ο ένας τον άλλον από μακριά, μέχρι που οι συγκυρίες συνωμότησαν να βρεθούν στην ίδια χώρα. Επικοινώνησαν αρκετές φορές, αντάλλαξαν απόψεις για το ποδόσφαιρο και την καθημερινότητα, όμως ως καθαροί εκπρόσωποι της όμορφης τρέλας, συμφώνησαν να μην μιλήσουν μέχρι έναν μήνα μετά τον τελικό. Μάλιστα, η συμφωνία κλείστηκε από τον μεσάζοντα Χερμάν «Μόνο» Μπούργος, βοηθός του Σιμεόνε στην Ατλέτικο Μαδρίτης και τερματοφύλακας της Εθνικής Αργεντινής του Μπιέλσα.
Ο «τρελός» Μπιέλσα ανέλαβε πέρυσι το καλοκαίρι τη μοναδική ομάδα της Ευρώπης που βασίζεται σε γηγενείς παίκτες, την Αθλέτικ Μπιλμπάο, ενώ ο Cholo άρπαξε την ευκαιρία να προπονήσει την ομάδα που μεγαλούργησε ως παίκτης, την Ατλέτικο Μαδρίτης. Οι δρόμοι τους διασταυρώθηκαν μόνο μια φορά, στη νίκη της Ατλέτικο 2-1 στο παιχνίδι του πρωταθλήματος. Αύριο στο Βουκουρέστι ένας από τους δύο θα βγει νικητής, αλλά το σίγουρο μετά το τέλος του τελικού είναι ότι αυτό το τρόπαιο θα το σηκώσει έπειτα από 32 χρόνια ένας Αργεντίνος προπονητής. Στην 57χρονη ιστορία των Κυπέλλων Ευρώπης, μόλις τρεις Αργεντίνοι προπονητές είχαν την τύχη να σηκώσουν ένα Κύπελλο Ευρώπης. Πριν από 32 χρόνια, το 1980, η Βαλένθια του Αλφρέδο Ντι Στέφανο κατακτούσε το Κύπελλο Κυπελλούχων στον τελικό με την Αρσεναλ. Το δρόμο είχε ανοίξει ο Λουίς Καρίλιο με τη Ρεάλ Μαδρίτης, στα δύο Κύπελλα Πρωταθλητριών του 1956 και του 1959. Στη συνέχεια εμφανίστηκε ο Ελένιο Ερέρα που έγραψε την ιστορία του με την Ιντερ στους δυο θριάμβους στο Πρωταθλητριών, 1964 και 1965. Τώρα ήρθε η ώρα του Μπιέλσα ή του Σιμεόνε. Αν ο Μπιέλσα δεν είχε την τύχη ως παίκτης να αγωνιστεί στην Ευρώπη, ο 42χρονος πλέον Σιμεόνε σήκωσε το Κύπελλο UEFA το 1997-98 όταν αγωνιζόταν με τη φανέλα της Ιντερ. Μέχρι σήμερα, μόνο δυο γνωστές φιγούρες της ευρωπαϊκής μπάλας έχουν κατακτήσει το Κύπελλο UEFA ως παίκτες και προπονητές. Ο πρώτος ήταν ο Ιταλός Ντίνο Τζοφ, που πρώτα κατακτούσε το τρόπαιο ως παίκτης της Γιουβέντους στον διπλό τελικό με την Μπιλμπάο τη σεζόν 1976-77 και έπειτα ως προπονητής της ίδιας ομάδας το 1989-90 στον διπλό τελικό με τη Φιορεντίνα. Ο δεύτερος της παρέας ονομάζεται Χουμπ Στέφενς, ο Ολλανδός που το 1978 ήταν στη νικήτρια του Κυπέλλου Αϊντχόφεν, ενώ το 1997 γινόταν νικητής ως προπονητής της Σάλκε.
Είναι η κορυφαία ομάδα της Ευρώπης και το απέδειξε για μία ακόμα φορά... Ο λόγος για την Ισπανία η οποία δεν είχε αντίπαλο κόντρα στη Γαλλία, έφτασε με χαρακτηριστική άνεση στην κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου, κάνοντας το ριπίτ.
Έτσι ισοφάρισε το ριπίτ της Γιουγκοσλαβίας ('95-'97), αν και η Σοβιετική Ένωση το είχε κάνει πολλές φορές στο παρελθόν. Η Ισπανία αφού έσπασε την... κατάρα στο προηγούμενο Ευρωμπάσκετ, κατάφερε να επαναλάβει το θρίαμβο της και πάλι.
Από την πλευρά τους, οι Γάλλοι προσπάθησαν αλλά δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν το ρυθμό των Ισπανών. Τα 15 λάθη των "τρικολόρ" ήταν καθοριστικά για το ματς, ενώ η Ισπανία ήταν πιο εύστοχη, ολοκληρώνοντας τελικά το ματς ποσοστό 55,6% στα σουτ εντός παιδιάς.
Η ομάδα του Σέρτζιο Σκαριόλο είχε για ένα ακόμα παιχνίδι πρώτο σκόρερ τον Ναβάρο που σταμάτησε στους 27 πόντους και ακολουθήθηκε από τους Πάου Γκασόλ και Καλντερόν που είχαν 17 πόντους έκαστος.
Ο αγώνας:
Το ματς μόνο τελικός δεν έμοιαζε στο ξεκίνημα του. Οι δύο ομάδες μπήκαν χωρίς άγχος στο παρκέ και με τις άμυνες να είναι διακοσμητικές, στο πρώτο τρίλεπτο είχαν μπει ήδη 15 πόντοι (7-8). Οι Γάλλοι έδειχναν την πρόθεσή τους να παίξουν ακριβώς όπως οι αντίπαλοί τους και με κάθε ευκαιρία κάρφωναν την μπάλα. Το 8-10 με δίποντο του Πάρκερ, μετατράπηκε σε 17-12 χάρη σε ένα επιμέρους 9-2 που έτρεξαν οι παίκτες του Σκαριόλο.
Η Ισπανία εκμεταλλεύτηκε τα λάθη των αντιπάλων της και ξέφυγε με 8 πόντους (22-14), πριν οι "τρικολόρ" αρχίσουν να...ροκανίζουν τη διαφορά. Ακολούθησε καταιγισμός τριπόντων κι από τις δύο πλευρές με τελευταίο σουτ εκείνο του Μπατούμ που έγραψε το 25-20 του δεκαλέπτου.
Δεν είχαν συνέχεια οι Γάλλοι
Με το ξεκίνημα της β' περιόδου, η Ισπανία βρέθηκε στο +9 (29-20), όμως οι "τρικολόρ" απάντησαν με σουτ έξω από τα 6.75μ. των Πάρκερ και Ζελαμπάλ μειώνοντας σε 29-26. Πάντως, οι "φούριας ρόχας" δεν πτοήθηκαν... Κάνοντας το αγαπημένο τους παιχνίδι και τρέχοντας με κάθε ευκαιρία στον αιφνιδιασμό έγραψαν το 38-26 στο 14'.
Οι άμυνες είπαμε δεν υπήρχαν, το ματς ήταν ανοικτό και το σκορ άλλαζε συνεχώς. Στο 18' το σκορ ήταν 46-34 υπέρ της Ισπανίας, όμως με ένα σερί 7-0 από πλευράς των Γάλλων που ξεκίνησε από το αντιαθλητικό φάουλ του Φερνάντεθ στον Πάρκερ μείωσαν σε 46-41. Δύο συνεχόμενα καλάθια από την Ισπανία και ξέφυγε με 50-41 στο τέλος του ημιχρόνου, ελέγχοντας τη μάχη των ριμπάουντ (17-13).
Οι Ισπανοί επιβλήθηκαν πλήρως
Στην επανάληψη, η ανωτερότητα των Ισπανών ήταν αδιαμφισβήτητη. Οι Γάλλοι ήθελαν αλλά δεν μπορούσαν, καθώς οι Ισπανοί είχαν μία πλειάδα λύσεων στην επίθεση πλην του Ναβάρο. Η διαφορά παγιώθηκε στους 10 πόντους (58-49) και παρ' ότι ο Νοά μείωσε σε 60-54, ακολούθησε ένα σερί 9-0 από τους "φούριας ρόχας" που τους έφερε και πάλι σε θέση ισχύος.
Η γ' περίοδος ολοκληρώθηκε με την ομάδα του Σκαριόλο να βρίσκεται στο +13 και να προβάρει το χρυσό μετάλλιο. Ο Ναβάρο οδηγούσε, αλλά είχε άξιους συμπαραστάτες τους Πάου και Μαρκ Γκασόλ, Καλντερόν αλλά και Φερνάντεθ. Από την άλλη, ο Πάρκερ πάλευε αλλά δεν είχε την απαιτούμενη βοήθεια.
Πρωταθλήτρια Ευρώπης και πάλι
Τίποτα δεν άλλαξε στην δ' περίοδο με τους Ισπανούς να εξακολουθούν να έχουν την πρωτοβουλία των κινήσεων... Η διαφορά άγγιξε τους 15 πόντους (64-79) και παρά τις προσπάθειες των Γάλλων να μειώσουν δεν μπορούσε να αλλάξει τίποτα...
Στο τελευταίο λεπτό το παιχνίδι είχε διαδικαστικό χαρακτήρα, οι παίκτες της Ισπανίας είχαν αρχίσει να φιλιούνται στον πάγκο, ο κόσμος φώναζε υπέρ τους και ήταν άπαντες έτοιμοι για τους πανηγυρισμούς. Η διαφορά άγγιξε τους 16 πόντους (96-80) στο 39' πριν τελικά ο Σεραφέν γράψει το τελικό 98-85 το οποίο έδωσε την ευκαιρία στους "φούριας ρόχας" να ξεσπάσουν σε έξαλλους πανηγυρισμούς.
![]()